Μερικές απλές σκέψεις, για τις αντιπαραθέσεις εμβολιασμένων και κινήματος αντιεμβολιαστών.

 

    Το αντιεμβολιαστικό κίνημα διογκώνεται και στην Ελλάδα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ένας στους δέκα αρνείται να εμβολιαστεί ο ίδιος ή να εμβολιάσει τα παιδιά του. Τέσσερις στους πέντε εκφράζουν διστακτικότητα. 

Προσωπικά πιστεύω ότι ό ΕΟΔΥ ευθύνεται εν μέρει,  διότι αναλύει το θέμα μόνο Θεωρητικά. Δεν το αναλύει και Πρακτικά.

   Συγκεκριμένα, η ομάδα ή μέλη της ομάδας ΕΟΔΥ  συνεχώς και καθημερινά, σε τηλεοπτικές εκπομπές, υποστηρίζουν, ότι το εμβόλιο είναι σωτήριο για την αντιμετώπιση του Covid – 19.  Αρκούνται να επαναλαμβάνουν: Οι εμβολιασμένοι κινδυνεύουν πολύ λίγο.  Για άγνωστο λόγο δεν παραθέτουν τα πραγματικά αριθμητικά στοιχεία, που επιβεβαιώνουν τα θεωρητικά στοιχεία.  

   Σήμερα ο μέσος όρος εμβολιασμένων είναι περίπου στο 50%. Επομένως αν τα εμβόλια δεν είναι καθόλου χρήσιμα το 50%  από όσους καθημερινά πεθαίνουν θα ήταν εμβολιασμένοι.

  Για το πόσο χρήσιμα είναι τα εμβόλια,  θα το καταλάβαινε ό καθένας μας,  αν ο ΕΟΔΥ καθημερινά έδινε και αριθμητικά στοιχεία,  όπως το παρακάτω παράδειγμα:

Ενημέρωση από τον ΕΟΔΥ  25/8/2021.

  Σήμερα ανακοινώνουμε 4608 νέα κρούσματα. Εξ αυτών εμβολιασμένοι είναι 600.  Εισαγωγές στο νοσοκομείο 293,  εξ αυτών εμβολιασμένοι είναι  35.    Διασωληνώθηκαν 45,  εξ αυτών εμβολιασμένοι είναι 4. Θάνατοι ασθενών 25, εξ αυτών οι εμβολιασμένοι είναι Ο.

Την τελευταία εβδομάδα οι θάνατοι ασθενών ανήλθαν στους 209, εξ αυτών εμβολιασμένοι ήταν 0. -

Ακόμη και 2, στους 209 να ήταν, πάλι το εμβόλιο θα ήταν πολύ χρήσιμο. 

Πόσο απλό και πειστικό είναι !!!!! Γιατί μέχρι σήμερα, κανένας επιστήμονας στην τηλεόραση δεν το έχει κάνει;   

Με 5 σειρές δείχνουν  την πραγματική  εικόνα,  μη αμφισβητήσιμη και  κατανοητή  σε όλο τον κόσμο !!!

Το να λέμε  "κινδυνεύουν πολύ λίγο" είναι πολύ αόριστο. Πολύ λίγο είναι και το 2% και το 1‰ !

Αυθημερόν  τον σύνδεσμο της ανάρτησής μου θα τον στείλω σε πολλά κανάλια. Αν ενδιαφερθεί κάποιο ας το κάνει θέμα στους αρμόδιους του ΕΟΔΥ.    Mail:      k.pappas.9@hotmail.gr 

Κώστας Α. Παππάς,  ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2021.

Αν οι ζητιάνοι σαν κι εμέ δεν έχυναν το αίμα, οι καπετάνιοι σαν κι εσέ δε θα φορούσαν στέμμα.

Είναι μια από τις σοφότερες ρήσεις που μέχρι χθες αγνοούσα.  

Αυτά συνέβαιναν από την αρχαιότατη εποχή μέχρι σήμερα σ όλους τους λαούς της γης.  

Αυτά συνέβαιναν και συμβαίνουν σ όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Στον οικονομικό τομέα, στον εργασιακό τομέα, στον κοινωνικό τομέα.  Ακόμη πιο έντονα συνέβαινε και συμβαίνει στην Πολιτική και τους Πολέμους. Εκεί, πολλές φορές,  άλλοι ήταν οι ήρωες και άλλοι σφετεριζόταν τη δόξα, τα αξιώματα, την εξουσία.

Τη σοφή αυτή φράση ας μην την ξεχάσουμε ΠΟΤΕ !  Ας την έχουμε ως γνώμονα και οδηγό σ όλους τους τομείς της ζωής μας.  

Γηροκομείο Αθηνών μετά τα σκάνδαλα

Η νέα διοίκηση στο Γηροκομείο Αθηνών, μετά την αποκάλυψη σκανδάλων, ορίσθηκε με δικαστική απόφαση.  Σύμφωνα με την απόφαση 2414/17, η νέα διορισμένη διοίκηση αποτελείται μόνο από πραγματογνώμονες.   Πρόεδρος εξελέγη ο συμπατριώτης μας Ζώης Κολιός οικονομολόγος.

Δείτε τις προσπάθειές του, αλλά και την πλήρη αδιαφορία μερικών μελών της διοίκησης.

  

Τα παιδιά αποποιούνται τις κληρονομιές των γονέων. Δυστυχώς !!!

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ  εξ αιτίας των δυσβάστακτων φόρων οι κληρονόμοι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην πληρωμή αυτών και αποποιούνται τις περιουσίες των γονέων τους.   

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Μάης 2018

Ευχαριστώ την υπηρεσία βλαβών της ΔΕΗ για την ταχύτατη εξυπηρέτηση!

Δεν πίστευα ότι σήμερα υπάρχει υπηρεσία (ΔΕΚΟ) που να εξυπηρετεί το πολίτη αμέσως. Με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι υπάρχει και είναι η «υπηρεσία εξυπηρέτησης βλαβών της ΔΕΗ».  

Σήμερα στις 3.30΄ το μεσημέρι με ένα μπουμπουνητό έσβησε το φως του υπνοδωματίου μου. Υπέθεσα ότι ήταν γενική διακοπή και κοιμήθηκα. Ξύπνησα στις 5,30΄  και διαπίστωσα ότι το ρεύμα δεν επανήλθε.  Κατά τις 6 διαπίστωσα ότι μόνο το σπίτι μου δεν είχε ρεύμα. Στις  6,26΄ ψάχνοντας,  διαπίστωσα ότι δεν έρχεται ρεύμα στο ρολόι της ΔΕΗ και τηλεφώνησα στις βλάβες ΔΕΗ. Στις 6,29΄ τηλεφώνησε το τεχνικό τμήμα Άρτας και ζήτησε περισσότερες διευκρινίσεις. Στις 7,11΄ ήρθε στο σπίτι μου, στην Άνω Καλεντίνη,  το συνεργείο αποκατάστασης βλαβών.  Ανέβηκε ένας τεχνίτης στην πλησιέστερη κολόνα, αποκατέστησε τη βλάβη και στις 7,30΄  είχα ρεύμα!!!!!!  

Τέτοια ταχύτατη εξυπηρέτηση πραγματικά δεν την περίμενα «την σήμερον εποχή».

Ευχαριστώ Πολύ το συνεργείο αποκατάστασης βλαβών. Ευχαριστώ πολύ  την ΔΕΗ.

Τέτοια εξυπηρέτηση από τις τηλεφωνικές ιδιωτικές υπηρεσίες δεν ΥΠΑΡΧΕΙ !   Μην πω ότι πολλές φορές περίμενα και μέρες για την αποκατάσταση βλαβών τηλεφώνου!  Αν μπλέξεις με το Δημόσιο  ΑΣΤΑ ........

Κώστας  Α. Παππάς  9 Μάη 2018.

ΕΣΥ θα έχεις μουσουλμάνο πρωθυπουργό, θα σου δίνει σύνταξη 2 ευρώ την ημέρα, 60 ευρώ το μήνα.

Είναι αλήθεια ότι  στη Δημόσια Διοίκηση υπάρχουν και υπάλληλοι άξιοι, εργατικοί, έντιμοι, πρόθυμοι, εξυπηρετικοί.

Δυστυχώς αυτοί μένουν πάντα υπάλληλοι, άλλοι ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια της εξουσίας και Διοικούν τη Δημόσια Διοίκηση.

Στην προηγούμενη ανάρτηση Τα παράξενα Παιχνίδια της εφορίας  στο τέλος έγραψα Αν σας πω τι κλεψιά Πανελληνίων διαστάσεων διαπίστωσα στις αντικειμενικές αξίες του ΕΝΦΙΑ  θα φρίξετε!!!

 Παρακάτω θα αναφέρω ένα από τα γεγονότα που μας κάνουν έξω φρενών.

Η γυναίκα μου κληρονόμησε ένα αγροτεμάχιο 2.307,69 τμ. σ ένα ορεινό χωριό των Χανίων Κρήτης. Το ακίνητο είναι εντός σχεδίου οικισμού και η εφορία το χαρακτηρίζει οικόπεδο.  Στις 29.12.2016 το καταχώρησε στο Ε9 και στις 10.1.2017 έλαβε ειδοποίηση ότι το οικόπεδο έχει αξία 118.441, 65  €  και πρέπει να πληρώσει για το 2017 ΕΝΦΙΑ  343,85 € !!!

       Πριν μερικές ημέρες  πήγα στην  ΑΑΔΕ στο Σύνταγμα (Διεύθυνση ΕΝΦΙΑ)  και ενημέρωσα  αρμόδιο υπάλληλο  ότι  το οικόπεδο δεν έχει αντικειμενική αξία 118.441,65 ευρώ, αλλά 52.065 ευρώ. Τόσο το εκτιμά η εφορία στα ΧΑΝΙΑ, πάρτε  το έγγραφό τους και διαβάστε το.   Η διαφορά προκύπτει επειδή με το νέο κανονισμό δόμησης για τον οικισμό ΚΕΦΑΛΑ, 303 κατοίκων,  ΔΕΝ ισχύει ο συντελεστής  Σ.Ο. τελ.=0,91 αλλά ο Σ.Ο. = 0,40.  Χωρίς να μου αρνηθεί  ότι για τον υπολογισμό ΕΝΦΙΑ δεν ισχύουν οι αντικειμενικές αξίες μου ζήτησε  αποδεικτικά στοιχεία, το από την  αρμόδια υπηρεσία προσδιορισμού των αντικειμενικών αξιών του Υπουργείου Οικονομικών, προκείμενου στην πλατφόρμα του προγράμματος να γραφεί ο σωστός συντελεστής Σ.Ο. = 0,40.

  

Την επόμενη ημέρα  προσκόμισα εγκύκλιο, από άλλο κτίριο του Υπουργείου Οικονομικών,  που είχα πάρει πριν μερικούς μήνες.   Η εγκύκλιος έγραφε ξεκάθαρα ότι για χωριά κάτω των 2.000 κατοίκων δεν λαμβάνεται υπ όψη ο Σ.Ο. τελ. Αλλά ο Σ.Ο. που αναφέρεται στους ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΙΜΩΝ  οικοπέδων. Αφού ο υπάλληλος είδε ότι στα στοιχεία που  έφερα  δεν χωρούσε καμία αμφισβήτηση, έφυγε για λίγο από το γραφείο του και γύρισε συνοδεία ενός μουσάτου Διευθυντή.

Ο μουσάτος  λέει «πάρτε τα χαρτιά σας κύριε». Εδώ σε μας δεν ισχύουν οι αντικειμενικές αξίες, ΕΜΕΙΣ για τον υπολογισμό του ΕΝΦΙΑ χρησιμοποιούμε τις αξίες ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ!!!  Ερωτώ με τι κριτήρια ένα οικόπεδο σ ένα ορεινό χωριό έχει 3πλάσια ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΗ ΑΞΙΑ από εκείνη της αντικειμενικής;;; Γ αυτό δεν θα σας δώσουμε εξηγήσεις κύριε, απάντησε.  

Τότε πήρα κι εγώ ανάποδες και απαντώ:

ΕΣΥ και κάποιοι άλλοι καρεκλοκένταυροι σαν ΕΣΕΝΑ καταστρέψατε την ΕΛΛΑΔΑ. Με τη δική σας νοοτροπία τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, θα εγκαταλείψουν τις περιουσίες,  θα φύγουν στο εξωτερικό.  Σε 30 χρόνια εγώ δε θα ζω, αλλά  οι μουσουλμάνοι θα έχουν καταπατήσει όλες τις περιουσίες μας.   ΕΣΥ θα ζεις, θα είσαι γέρος, θα έχεις μουσουλμάνο πρωθυπουργό,  θα σου δίνει σύνταξη 2 ευρώ την ημέρα, 60 ευρώ το μήνα. Είσαι άξιος της τύχης σου, λογιστάκο της πεντάρας. 

Θα ζεις  ζητιανεύοντας  τη μια μέρα εδώ απέξω στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ και την άλλη στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ.   

Καμμιά δεκαριά υπάλληλοι,  εργαζόμενοι στη μεγάλη αίθουσα που βρισκόμασταν πάγωσαν. Ο Διευθυντής αντί να φωνάξει τον φρουρό αστυνομικό να με συλλάβει εξαφανίστηκε με "μικρά πηδηματάκια" .  Κατάλαβε ότι δεν συμφέρει το επεισόδιο να πάρει μεγαλύτερη έκταση και καλέσει ο τρελός δημοσιογράφους,  η υπόθεση βρωμούσε πολύ.

 

(Γι αυτό επαναλαμβάνω, επειδή τα περισσότερα χωράφια στα χωριά μας θα χαρακτηριστούν οικόπεδα, κάτι πρέπει να γίνει από τώρα. Την προηγούμενη ανάρτηση σε 3 μέρες την διάβασαν 250 και πλέον αναγνώστες, αλλά  κανείς από εκείνους που θα μπορούσε να δώσει λύσεις, εννοώ βουλευτές κλπ) .  

Πάντως το μάτς δεν τελείωσε. Έχω έτοιμο έγγραφο προς τον Υπουργείο  Οικονομικών, να απαντήσει υπεύθυνα,  για τον υπολογισμό του ΕΝΦΙΑ ισχύουν ή δεν ισχύουν οι αντικειμενικές αξίες.;;;   

Αν ισχύουν οι αξίες του μουσάτου να πάω να του ζητήσω συγγνώμη. 

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ  2018  Κώστας Α. Παππάς   

Κοινωνικό μέρισμα 2017

Ποιοι θα πάρουν το κοινωνικό μέρισμα

Το ποσό των 720 εκατ. ευρώ θα μοιραστούν το Δεκέμβριο σε 3,4 εκατομμύρια νοικοκυριά ως κοινωνικό μέρισμα.

Το ποσό του κοινωνικού μερίσματος θα διανεμηθεί με τη μορφή μιας εφάπαξ έκτακτης εισοδηματικής ενίσχυσης σε άγαμους φορολογούμενους, έγγαμους χωρίς παιδιά και οικογένειες με παιδιά, με βάση συγκεκριμένα κριτήρια.

Άγαμοι:

με ετήσιο εισόδημα έως 3.000 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 450 ευρώ

με ετήσιο εισόδημα από 3.000 ευρώ έως 6.000 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 350 ευρώ

με ετήσιο εισόδημα από 6.000 ευρώ έως 9.000 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 250 ευρώ.

Έγγαμοι χωρίς παιδιά:

με ετήσιο εισόδημα έως 4.000 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 675 ευρώ

με ετήσιο εισόδημα από 5.501 ευρώ έως 9.000 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 525 ευρώ

με ετήσιο εισόδημα από 9.001 ευρώ έως 13.500 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 375 ευρώ.

Έγγαμοι με ένα παιδί:

με ετήσιο εισόδημα έως 5.250 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 787,5 ευρώ

με ετήσιο εισόδημα από 5.251 ευρώ έως 10.500 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 612,5 ευρώ

με ετήσιο εισόδημα από 10.501 ευρώ έως 15.750 θα λάβουν μέρισμα 437,5 ευρώ.

Έγγαμοι με δύο παιδιά:

με ετήσιο εισόδημα έως 6.000 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 900 ευρώ

με ετήσιο εισόδημα από 6.001 ευρώ έως 12.000 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 700 ευρώ

με ετήσιο εισόδημα από 12.001 έως 18.000 ευρώ θα λάβουν μέρισμα 500 ευρώ.

Για νοικοκυριά με τρία ενήλικα μέλη και ένα ανήλικο τέκνο ή δύο ενήλικα μέλη με τρία ανήλια τέκνα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 20.250 ευρώ.

Για τέσσερα ενήλικα μέλη ή δύο ενήλικα με τέσσερα ανήλικα τέκνα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 22.550 ευρώ.

Για πέντε ή περισσότερα ενήλικα μέλη ή δύο ενήλικα μέλη με έξι ή περισσότερα ανήλικα τέκνα το ποσό δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 27.000 ευρώ.

Το ποσό της εφάπαξ ενίσχυσης που θα λάβουν οι τελικοί δικαιούχοι θα είναι αφορολόγητο και ακατάσχετο και δεν θα προσμετράται στο συνολικό οικογενειακό εισόδημα κάθε νοικοκυριού προκειμένου να κριθεί εάν αυτό δικαιούται κάποιας άλλης κοινωνικής παροχής καταβαλλόμενης με βάση εισοδηματικά κριτήρια.

α. Ακίνητη περιουσία:

Η συνολική φορολογητέα αξία της ακίνητης περιουσίας όλων των μελών του νοικοκυριού, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, όπως αυτή προσδιορίζεται για τον υπολογισμό του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ. με τις διατάξεις του ν. 4223/2013 και προκύπτει από την τελευταία εκδοθείσα μέχρι 31.10.2017 πράξη προσδιορισμού φόρου δεν μπορεί να υπερβαίνει στο σύνολό της το ποσό των 120.000 ευρώ για νοικοκυριά με ένα μέλος, προσαυξανόμενη κατά 15.000 ευρώ για κάθε πρόσθετο μέλος και έως του ποσού των 180.000 ευρώ.

β. Κινητή περιουσία:

Το συνολικό ύψος των καταθέσεων όλων των μελών του νοικοκυριού σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας ή του εξωτερικού, ή/και η τρέχουσα αξία μετοχών, ομολόγων κ.τ.λ, όπως προκύπτουν από τις ηλεκτρονικές διασταυρώσεις δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 9.000 ευρώ για τα νοικοκυριά με ένα μέλος, πολλαπλασιαζόμενο για κάθε προστιθέμενο μέλος, κατά τον τρόπο που θα προσδιοριστεί με την ΚΥΑ της παρ. 4. Το συνολικό ποσό από τόκους καταθέσεων των μελών του νοικοκυριού σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας ή του εξωτερικού, όπως έχουν δηλωθεί στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος (Ε1) του φορολογικού έτους 2016.

Εξαιρούνται από τη χορήγηση του κοινωνικού μερίσματος νοικοκυριά, τα μέλη των οποίων, βάσει της τελευταίας εκκαθαρισμένης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος:

- εμπίπτουν στις διατάξεις του φόρου πολυτελείας,

- δηλώνουν δαπάνες για αμοιβές πληρωμάτων σκαφών αναψυχής,

- δηλώνουν δαπάνες για δίδακτρα σε ιδιωτικά σχολεία,

- δηλώνουν δαπάνες για οικιακούς βοηθούς, οδηγούς αυτοκινήτων, δασκάλους και λοιπό προσωπικό, όπως αυτές προσδιορίζονται στους αντίστοιχους κωδικούς του εντύπου Ε1.

Οι δικαιούχοι θα μπορούν να υποβάλουν αίτηση για το κοινωνικό μέρισμα 2017 μέσω του Taxisnet, όπως και πέρσι, μέσα στις επόμενες ημέρες, όταν και θα ανοίξει η ειδική πλατφόρμα. newsbomb.gr

Πηγές:  https://frappetime.gr   & http://www.enikos.gr.

Νικηφόρος Κλίνης, ο πιο έντιμος υπάλληλος-στέλεχος των ΕΛ-ΤΑ.

      Ο Νικηφόρος κατάγεται από το Ρέθυμνο,  πτυχιούχος ΑΕΙ,  για πολλά χρόνια υπηρέτησε στη Διεύθυνση Οικονομικών ΕΛΤΑ, ως τομεάρχης - προϊστάμενος του τομέα μισθοδοσίας υπαλλήλων ΕΛ-ΤΑ.

     Όταν το Φεβρουάριο  1994 μετατέθηκα στη Διεύθυνση Οικονομικών ΕΛ ΤΑ, κάποιοι συνάδελφοι σε φιλικό στυλ μου είπαν «εδώ οι συνθήκες εργασίας είναι πολύ καλές, περνάμε  καλά, Μόνο να προσέχεις την συμπεριφορά σου στον Νικηφόρο Κλίνη, ο Νικηφόρος είναι παράξενος!».

    Εγώ ανήκα σε άλλο τομέα και γι αυτό με το Νικηφόρο δεν είχα επικοινωνία. Μόνο το πρωί πολλές φορές συναντιόμασταν μπροστά στο γραφείο της γραμματείας και χτυπούσαμε τις κάρτες παρουσίας μας. Συνήθως και οι δυο πηγαίναμε στη δουλειά 15-20 λεπτά πριν την έναρξη του ωραρίου και σε κάθε συνάντηση απλώς ανταλλάσαμε μια «καλημέρα».

    Ίσως πέρασαν 3  χρόνια,  όταν βγαίνοντας απ το ασανσέρ, είδα το Νικηφόρο να με ακολουθεί βγαίνοντας από άλλο ασανσέρ.  Εκείνη τη φορά ήθελα να χτυπήσω μαζί με τη δική μου κάρτα και την κάρτα ενός άλλου συναδέλφου. Προχωρώντας σκεπτόμουν τι πρέπει να κάνω με τη ξένη κάρτα.  Το φρονιμότερο ήταν  να χτυπήσω πρώτα μόνο τη δική μου και να επιστρέψω αργότερα να χτυπήσω την κάρτα του συναδέλφου.   

Αποφάσισα  το αντίθετο και χτύπησα και τις δυο κάρτες μαζί.  

Ο Νικηφόρος χτυπώντας τη δική του κάρτα ρώτησε:

-Γιατί Κώστα χτύπησες και την κάρτα του Κίτρα;  Δεν είδες ότι ερχόμουν πίσω σου;

-Σε είδα Νικηφόρε, αλλά θεώρησα ανέντιμο, να επιστρέψω και να τη  χτυπήσω κρυφά μετά από 5 λεπτά! 

-Συμφωνώ απόλυτα, αλλά ημείς οι συνεπείς που τηρούμε το ωράριο, αν χτυπάμε τις κάρτες κάποιων άλλων, τότε δεν τους διευκολύνουμε να παραβιάζουν το ωράριό τους;   Αν δεν χτυπήσει κανένας από εμάς την κάρτα του Κίτρα, τότε δεν θα αναγκαστεί να έρθει μόνος του να τη χτυπήσει;

-Και εγώ συμφωνώ απόλυτα Νικηφόρε και σε διαβεβαιώνω ότι την κάρτα του Κίτρα εγώ δε θα την ξαναχτυπήσω.

Ο Νικηφόρος έδειξε φανερά ικανοποιημένος  και με τις δυο μου απαντήσεις.

Από τότε και ύστερα όταν συναντιόμασταν τα πρωινά, έδειχνε οικειότητα και εκτίμηση.  Με τον ίδιο τρόπο του συμπεριφερόμουν και εγώ.

  

   Ανάθεση καθηκόντων Διευθυντή 

     Κατά το έτος 1998, η Διοίκηση ΕΛΤΑ ανέθεσε  στο Νικηφόρο για ένα χρόνο, καθήκοντα Διευθυντή.

Όταν πήγα στο γραφείο του να τον συγχαρώ τον αποκάλεσα Διευθυντή.

Αφού με ευχαρίστησε και  ανταπέδωσε τις ευχές είπε:

-Κώστα,  μεταξύ μας δεν άλλαξε τίποτα. Μπαίνοντας στο γραφείο μου πριν σου πω κάθισε,  θα καθίζεις στην καρέκλα απέναντί μου. Όταν είμαστε οι δυο μας, θα με αποκαλείς όπως πάντα,  Νικηφόρε και  όχι κ. Διευθυντά.  

 Ειδικές σχολικές άδειες

    Όταν πηγαίναμε στο δημοτικό σχολείο να ενημερωθούμε απ τους δασκάλους για την πρόοδο των παιδιών μας, η Υπηρεσία μας δικαιολογούσε μία ημέρα ειδική άδεια, με την προϋπόθεση ο δάσκαλος να μας χορηγεί βεβαίωση ότι την ημέρα εκείνη πήγαμε στο σχολείο για ενημέρωση.  Ο εκάστοτε δάσκαλος δεν έδινε τη βεβαίωση γιατί δεν είχε αρμοδιότητα και σε παρέπεμπε στο διευθυντή του σχολείου. Ο διευθυντής έλεγε, κανείς άλλος δε μας ζήτησε τέτοια βεβαίωση, αλλά κάνε μια αίτηση σήμερα  και πέρνα σε μια βδομάδα να πάρεις τη βεβαίωση. Για να μη πάω  και δεύτερη μέρα στο σχολείο, προτιμούσα να χάσω την ειδική άδεια της μιας ημέρας.

Επί Κλίνη Διευθυντή, πήγα στο σχολείο, δηλώνοντας  μια ημέρα σχολική άδεια, αλλά δεν κατάφερα να πάρω αυθημερόν και την περιβόητη βεβαίωση!

Η συνάδελφος Γκέλυ, υπάλληλος της Γραμματείας,  μου ζητούσε επίμονα τη βεβαίωση.  

Μια λοιπόν ημέρα, πρωί-πρωί βλέποντας το Νικηφόρο ευδιάθετο μπήκα στο γραφείο του.  

-Καλημέρα Νικηφόρε λέω και κάθομαι στην καρέκλα.  Έχω πρόβλημα με τη βεβαίωση του σχολείου. Εξηγώντας το πρόβλημα συνεχίζω:

Εκείνοι της Διοίκησης καθώς και οι συνδικαλιστές που προσυπέγραψαν την διάταξη στη συλλογική σύμβαση ήταν   ΟΛΟΙ ΓΛΥΦΤΕΣ !   Στέλνουν τους γονείς να γλύφουν τους δασκάλους, τους διευθυντές, και αφού αλληλογλυφτούν όλοι, παίρνει  ο πατέρας μια ημέρα ειδική άδεια το Χρόνο.

Εγώ τέτοια δεν τα κάνω. Αν θέλεις μου δίνεις μια ημέρα σχολική άδεια, αν δεν θέλεις μη μου δώσεις, θα πάρω μια ημέρα κανονική άδεια για να καλύψω την απουσία μου.

Ο Νικηφόρος σηκώνει το τηλέφωνο και λέει στη γραμματέα. 

-Γκέλυ, όσο  είμαι εγώ  Διευθυντής, δεν θα ζητάς από κανένα υπάλληλο βεβαίωση από το δάσκαλο. Όσοι σου φέρνουν καλώς, αλλά και όσοι δεν σου φέρνουν θα προωθείς τις άδειές τους  και θα τις  υπογράφω χωρίς βεβαίωση δασκάλου!      

Υπογραφή εγγράφων από το Διευθυντή

    Κάθε έγγραφο συντάσσεται πρώτα σε ΣΧΕΔΙΟ από τον «αρμόδιο»  υπάλληλο, ο οποίος παίρνει υπογραφές απ τον τμηματάρχη, τομεάρχη και τέλος απ το Διευθυντή. Πάνω στο ΣΧΕΔΙΟ  όλοι οι υπογράφοντες έχουν το δικαίωμα να διορθώσουν λέξεις ή και φράσεις  κάνοντας κάποιες αλλαγές  του αρχικού  κειμένου.  Βέβαια τον κύριο λόγο διαμόρφωσης-σύνταξης του εγγράφου τον έχει ο εκάστοτε Διευθυντής.  Συνήθως οι Διευθυντές κάπου-κάπου έκαναν στοχευμένες διορθώσεις. Οι τμηματάρχες και οι τομεάρχες σπάνια έκαναν διορθώσεις.

 Έπειτα το ΣΧΕΔΙΟ  δακτυλογραφούνταν από δακτυλογράφους  και το έγγραφο παίρνοντας την τελική του μορφή υπέγραφε μόνο ο Διευθυντής.

    Ο Νικηφόρος, είχε ίσως το ελάττωμα να κάνει πολλές διορθώσεις όχι μόνο στα δικά μου έγγραφα, αλλά στα έγγραφα όλων των υπαλλήλων της Διεύθυνσης Οικονομικών.  Το ότι έκανε διορθώσεις δεν μας πείραζε, διότι αυτός είχε την τελική ευθύνη σύνταξης των εγγράφων. Εκείνο που όλους ενοχλούσε ήταν ότι έκανε παλιογράμματα, δε μπορούσε η δακτυλογράφος να τα διαβάσει και ζητούσε διευκρινήσεις απ εμάς τους υπαλλήλους που και εμείς δεν μπορούσαμε να διευκρινίσουμε τι έγγραφε.  

    Ένα λοιπόν πρωινό,  που είδα το Νικηφόρο ευδιάθετο, μπαίνω στο γραφείο του και του εκθέτω το όλο πρόβλημα καταλήγοντας:

-Δεν μπορώ να πιστέψω ότι  κανείς από όλους τους υπαλλήλους της Διεύθυνσης δεν μπορεί να συντάξει έστω και  ένα τέλειο έγγραφο, χωρίς διορθώσεις!  αυτό το παραβλέπω.  Αλλά  το  κυρίως πρόβλημα είναι ότι κάνεις παλιογράμματα, που δε μπορεί να τα διαβάσει ούτε η δακτυλογράφος, ούτε ημείς οι υπάλληλοι.

-Πιστεύεις Κώστα ότι έχω δυο σοβαρά ελαττώματα;  Ρώτησε.

-Το πρώτο ίσως ΕΙΝΑΙ  ελάττωμα, ίσως ΟΧΙ.  Το δεύτερο αναμφισβήτητα είναι ελάττωμα! 

-Καλά θα το δω, είπε και άλλαξε συζήτηση. 

    Τις επόμενες  ημέρες έβλεπα στο φάκελό μου, υπογεγραμμένα τα ΣΧΕΔΙΑ εγγράφων χωρίς καμία διόρθωση.  Μου έκανε εντύπωση.

Μια άλλη ημέρα πάω ένα ΣΧΕΔΙΟ εγγράφου  και κάθομαι στην καρέκλα  να πάρω άμεσα υπογραφή, προφασιζόμενος ότι το έγγραφο «επείγει».

Ο Νικηφόρος το υπογράφει χωρίς να το διαβάσει.  Ρωτώ,
- γιατί δεν το διάβασες;  
- Τα δικά σου δεν τα διαβάζω, γιατί αν τα διαβάσω θα μπω στο πειρασμό να κάνω διορθώσεις και δεν αντέχω τη γκρίνια σου,  απάντησε γελαστός!    
Σε ότι αφορά τους άλλους υπαλλήλους συνέχισε να διορθώνει τα ΣΧΕΔΙΑ τους, προσπαθώντας να κάνει λιγότερες διορθώσεις και καλύτερα γράμματα.     

      Το τέλος της ανάθεσης

    Ο Νικηφόρος ως Διευθυντής ήταν τυπικός, αλλά διατηρούσε  πολύ καλές σχέσεις με το προσωπικό.  Ακόμη και με κάποιους «τεμπέληδες» δε δημιουργούσε προστριβές, αλλά τους κρατούσε σε απόσταση.  Τα στελέχη της Υπηρεσίας και η πλειοψηφία των υπαλλήλων  εκτιμούσαν την επαγγελματική του κατάρτιση, τη σοβαρότητά του,  την εντιμότητά του και τον εύρισκαν  συμπαραστάτη  σε κάθε δίκαιο αίτημα.  Στη Διεύθυνση Οικονομικών οι μήνες κυλούσαν και όλα έβαιναν καλώς. Όλοι πιστεύαμε ότι μετά τον πρώτο χρόνο θα ακολουθήσει ανάθεσή του ως Διευθυντή για άλλα δυο τουλάχιστο χρόνια.

Κάποια ημέρα πηγαίνοντας στο γραφείο του για υπογραφές  εγγράφων μου λέει:

-Άντε και σε ένα μήνα θα έχετε καινούργιο Διευθυντή. 

Έπεσα απ τα σύννεφα.

-Μα εσύ; Δεν θα σου κάνουν ξανά ανάθεση;  Ρωτώ.

- Όχι, θα σας φέρουν καλύτερο!  Απαντά  και συνεχίζει:  Ο Διευθυντής για να είναι πετυχημένος  χρειάζεται  πολιτική ή συνδικαλιστική στήριξη.  Όλοι το ξέρετε, εγώ είμαι απλός ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ , αλλά ποτέ δεν πήγα σε πολιτικό γραφείο,  ποτέ δεν έβαλα υποψηφιότητα σε συνδικαλιστικό ψηφοδέλτιο. 

-Νικηφόρε, γιατί δεν πας τώρα, ακόμη είναι καιρός!

-Καιρός είναι και επειδή με ξέρουν που ανήκω πολιτικά  και οι πολιτικοί του Ρεθύμνου και η ΠΑΣΚΕ θα με στήριζαν, αλλά εσύ τουλάχιστον τόσα χρόνια με ξέρεις καλά, εγώ σε τέτοιες ρουσφετολογικές πόρτες ούτε «πάτησα» ούτε πρόκειται να «πατήσω».  Κώστα, οι αρχές μου σε ζητήματα εντιμότητας, δικαιοσύνης και εργατικότητας είναι αδιαπραγμάτευτες!  Πολιτικοί και συνδικαλιστές σε βοηθούν "για να σε έχουν αργότερα στο χέρι!"  
Γι αυτό ΟΛΟΙ,  ακόμη και  οι στενοί μου  φίλοι  με θεωρούν  ιδιόρρυθμο.

Με σκυμμένο το κεφάλι απάντησα:

-Νικηφόρε,  λυπάμαι!  Λυπάμαι όχι επειδή θα μου λείψει ένας καλός Διευθυντής, αλλά περισσότερο λυπάμαι γιατί η Υπηρεσία θα χάσει έναν  επαγγελματικά καταρτισμένο, άξιο, δίκαιο και  έντιμο Διευθυντή, χάριν του ρουσφετιού!   

     Ποιος Διοικεί αυτόν τον τόπο;

    Όπως είπε έτσι και έγινε. Η Διοίκηση ΕΛΤΑ, μας έφερε νέο Διευθυντή. Το Νικηφόρο τον έστειλε  απλό  επιθεωρητή στη Διεύθυνση Επιθεώρησης.

 Μετά από μερικούς μήνες ο Διευθυντής επιθεώρησης στέλνει το Νικηφόρο για επιθεώρηση στην ΥΕΔ Πειραιά.  Στις 7,30΄ ο Νικηφόρος ήταν εκεί, αλλά οι πόρτες της Υπηρεσίας κλειδωμένες.  Περιμένει … περιμένει ο Νικηφόρος και μετά από μισή ώρα παρουσιάστηκε ένας υπάλληλος για να ανοίξει τις πόρτες.  Λίγοι – λίγοι εμφανίζονταν και οι υπόλοιποι  υπάλληλοι.  Τελευταίος προσήλθε ο Προϊστάμενος. Ο Νικηφόρος έντονα δυσαρεστημένος,  του συστήθηκε και έφυγε χωρίς να προχωρήσει σε επιθεώρηση.  Σημειωτέο ότι η ΥΕΔ Πειραιά ασχολείται με τον εκτελωνισμό των δεμάτων  εξωτερικού και δε συναλλάσσεται με πολίτες.

    Ο Νικηφόρος επιστρέφοντας στο γραφείο του συνέταξε μια έκθεση «καταπέλτη»  για παραβίαση του ωραρίου εργασίας από όλους του υπαλλήλους της υπηρεσίας εκείνης, με κύρια υπεύθυνο της απαράδεκτης κατάστασης τον προϊστάμενο της υπηρεσιακής λειτουργίας.  Ο συνδικαλισμός της ΠΑΣΚΕ, προκειμένου να συγκαλύψει την κατάσταση και κάποιους ΠΑΣΟΚΟΥΣ υπαλλήλους  πίεζε το Διευθυντή επιθεώρησης ο Νικηφόρος να αποσύρει την έκθεση.   Ο Νικηφόρος όμως όχι μόνο δεν απέσυρε την έκθεσή του, αλλά δε δέχτηκε να αλλάξει λέξη από όσα είχε γράψει.

Τότε η Διοίκηση, υπό την πίεση του συνδικαλισμού, για ανταμοιβή και επιβράβευση της σημαντικής του καριέρας, τον μετέθεσε δυσμενώς σ ένα γραφείο της Κηφισιάς,  σαν απλό υπάλληλο, ούτε καν προϊστάμενο!    

     Όταν η γραμματέας της Διεύθυνσης Επιθεώρησης του παρέδωσε το έγγραφο μετάθεσής του, ο Νικηφόρος άνοιξε το συρτάρι του και της παρέδωσε με αξιοπρέπεια την παραίτησή του!!!  

*Σημειώνω ότι εγώ δεν ήμουν ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, αλλά της Νέας Δημοκρατίας.
Χωρίς άλλα σχόλια.       

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2017 Κώστας Α. Παππάς

Επέλεξα αυτή τη φωτογραφία, να σας θυμίσω τη γενέτειρα του Νικηφόρου, το Ρέθυμνο  Κρήτης

Η εξαφάνιση του καθηγητή Λιαντίνη το 1998. «Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος στιβαρός και περήφανος»

"Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω"

Την 1η Ιουνίου 1998 το πρωί ο καθηγητής φιλολογίας, Δημήτρης Λιαντίνης φεύγει από το σπίτι του στη Ν. Κηφισιά.

Στο γραφείο του έχει αφήσει ένα γράμμα για την κόρη του Διοτίμα στο οποίο γράφει:

«Διοτίμα μου, Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης. Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι.

Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού. Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται.

Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι” αυτό το έγκλημα με σκοτώνει….

Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή να στεφανωθούν οι μορφές** Σολωμού στη Ζάκυνθο κ” Λυκούργου στη Σπάρτη.» 

Το 1998 ήταν η 14η φορά που o Λιαντίνης ανέβαινε στον Ταύγετο.

Ο Λιαντίνης ταξίδεψε στην Σπάρτη, άφησε το αυτοκίνητό του κοντά στη βιβλιοθήκη της πόλης και πήρε ένα ταξί με προορισμό τον Ταύγετο. Στον ταξιτζή είπε ότι θα συναντούσε κάποιους Γερμανούς στο ορειβατικό καταφύγιο του βουνού. Από εκείνη την ημέρα τα ίχνη του εξαφανίστηκαν.

Μόλις η γυναίκα του βρήκε το γράμμα, ενημέρωσε τις αρχές αναφέροντας πως φοβόταν για τη ζωή του, καθώς σκεφτόταν από καιρό τον θάνατό του. Οι αστυνομικοί έστρεψαν τις έρευνές τους στην περιοχή της Σπάρτης.

Το 1978-1979 παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και έγραψε συνολικά εννέα βιβλία. Περισσότερα στοιχεία για τη ζωή και τον θάνατο του καθηγητή μπορείτε να βρείτε στη βιογραφία του με τίτλο «»Έζησα έρημος και ισχυρός» που κυκλοφόρησε σήμερα Ορειβάτες από τη Λακωνία και αστυνομικοί ανέβηκαν στον Ταύγετο, αλλά δεν κατάφεραν να τον εντοπίσουν. Δύο μέρες μετά την εξαφάνισή του δύο μαθητές του στεφάνωσαν τα αγάλματα του Λυκούργου και του Σολωμού στη Σπάρτη και στην Ζάκυνθο αντίστοιχα, όπως ζητούσε στο γράμμα του.

Η εξαφάνιση του απασχόλησε τα μέσα της εποχής και πολλοί προβληματίστηκαν με την περίπτωσή του. Οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως ένας άνθρωπος παράτησε τη ζωή του και προετοίμασε με λεπτομέρεια, όπως αποδείχτηκε, τον θάνατό του.

Ο Λιαντίνης ήταν ένας καθηγητής πολύ αγαπητός στους φοιτητές του Πανεπιστημίου. Όταν έκανε μάθημα το αμφιθέατρο ήταν πάντα γεμάτο και όλοι τον άκουγαν με προσοχή. Μιλούσε για την παρακμή της σημερινής κοινωνίας, το αρχαιοελληνικό ιδεώδες, για τη θεώρηση του θανάτου και την ποίηση.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Νικολακάκος και το άλλαξε σε Λιαντίνης από τη γενέτειρά του, το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας. Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1942 και πήγε σχολείο στην Σπάρτη. Σπούδασε Φιλολογία και Φιλοσοφία στην Αθήνα και εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στους Μολάους Λακωνίας. Αρχές της δεκαετίας του ’70 σπούδασε γερμανική γλώσσα στο Μόναχο και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκείνη την εποχή παντρεύτηκε με την καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής, Νικολίτσα  Γεωργοπούλου και απέκτησαν μια κόρη, τη Διοτίμα.

Παράλληλα, έγραφε βιβλία και ήταν λάτρης της ποίησης. Μελετούσε τα έργα του Σεφέρη, του Σολωμού, του Ελύτη και των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Έως την ημέρα που εξαφανίστηκε, ο Λιαντίνης ήταν καθηγητής στο Παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου.

Τον Ιούλιο του 2005, εφτά χρόνια μετά την εξαφάνισή, η σορός του Λιαντίνη βρέθηκε κοντά στην κορυφή Προφήτη Ηλία στον Ταύγετο. Ο καθηγητής είχε κρυφτεί σε μια κοιλότητα του εδάφους που ήταν φραγμένη από πέτρες και ήταν αδύνατο να εντοπιστεί από τις αρχές. Το σημείο που θα άφηνε την τελευταία του πνοή το είχε βρει σε μια ανάβαση του στο βουνό το 1994.

Ο άνθρωπος που ανακάλυψε το μέρος που βρισκόταν η σορός του καθηγητή ήταν ο συγγενής του Παναγιώτης Νικολακάκος, ο οποίος οδήγησε στη σπηλιά την κόρη του με τον σύζυγό της. Ήταν ο μοναδικός που γνώριζε που βρισκόταν ο Λιαντίνης, αλλά είχε υποσχεθεί στον καθηγητή ότι δεν θα το αποκάλυπτε έως ότου να περάσουν επτά χρόνια, όπως και έγινε.

«Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω».

Όταν εξαφανίστηκε ήταν 56 ετών Ο ιατροδικαστής που εξέτασε τον σκελετό δεν κατάφερε να εντοπίσει τα αίτια ούτε την ακριβή ημερομηνία θανάτου, αλλά κατέληξε με απόλυτη βεβαιότητα ότι ήταν ο καθηγητής. Όπως ανέφερε ο ίδιος στο γράμμα προς την κόρη του, όλη του τη ζωή ετοίμαζε το θάνατο του και ήταν αποφασισμένος να πεθάνει όπως εκείνος επιθυμούσε, «όρθιος, στιβαρός και περήφανος».

Οι συγγενείς του σεβάστηκαν την επιθυμία του. Ο Λιαντίνης άφησε πίσω του σπουδαίο έργο από βιβλία και χειρόγραφα. Για τους μαθητές και τους συναδέλφους του ήταν ένας από τους καλύτερους καθηγητές που πέρασαν από τα έδρανα του Πανεπιστημίου.

ΠΗΓΗ

mixanitouxronou.gr

Τα πέντε σημαντικότερα πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι άνθρωποι λίγο πριν πεθάνουν...

Η ίδια αναφέρει στο blog της: Οι άνθρωποι ωριμάζουν πολύ όταν έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με το θάνατο. Οι ασθενείς, περνώντας από πολλά και διαφορετικά συναισθήματα (άρνηση, φόβο, θυμό, στεναχώρια, περισσότερη άρνηση), στο τέλος αποδέχονταν το τέλος τους. Κάθε ασθενής έβρισκε την εσωτερική του γαλήνη.

Όταν τους ρωτούσα αν μετάνιωναν για κάτι ή αν θα έκαναν κάτι διαφορετικά, παρατήρησα πως πολλές απαντήσεις ήταν κοινές.

Παρακάτω σας δίνω αυτά που άκουσα πιο συχνά:

Αυτή ήταν η πιο συνηθισμένη απάντηση. Όταν συνειδητοποιείς πως η ζωή σου τελειώνει και κοιτάς πίσω σου, βλέπεις πόσα όνειρα έμειναν απραγματοποίητα. Οι περισσότεροι δεν είχαν κάνει ούτε τα μισά και θα πέθαιναν γνωρίζοντας πως γι' αυτό έφταιγαν οι επιλογές που είχαν κάνει, ή δεν είχαν κάνει.

 Είναι σημαντικό να προσπαθήσεις να πραγματοποιήσεις κάποια όνειρά σου – όταν χάσεις την υγεία σου θα ναι αργά.

Αυτό ειπώθηκε από όλους τους άντρες. Έχασαν τα παιδικά χρόνια του γιου ή της κόρης τους, δεν έζησαν όσο έπρεπε τη συντροφικότητα. Οι γυναίκες επίσης εξέφρασαν μετάνοια για τον καιρό που έχαναν δουλεύοντας. Κάνοντας πιο απλή τη ζωή σας και κάνοντας πιο συνειδητοποιημένες επιλογές, είναι πιθανό να μην χρειαστείτε το εισόδημα που πιστεύετε πως πρέπει να αποκτήσετε. Και κάνοντας περισσότερο χώρο στη ζωή σας, γίνεστε πιο χαρούμενοι και ανοιχτοί σε νέες ευκαιρίες, που ταιριάζουν περισσότερο στο νέο τρόπο ζωής σας.

Πολλοί άνθρωποι καταπίεζαν τα συναισθήματά τους για να κρατήσουν ήρεμο περιβάλλον γύρω τους και να αποφύγουν καβγάδες. Έτσι ζούσαν μια μέτρια ζωή. Πολλές ανίατες ασθένειές τους σχετίζονταν, εν μέρει, με την πικρία και την αναπόφευκτη μνησικακία που κουβαλούσαν σ' ολόκληρη τη ζωή τους.

Δεν μπορούμε να ελέγξουμε πώς θα αντιδράσουν οι γύρω μας. Όμως, ακόμη και αν πολλοί άνθρωποι αντιδράσουν άσχημα όταν αρχίσετε να μιλάτε με ειλικρίνεια, στο τέλος αυτό περνά τις σχέσεις σε άλλο επίπεδο, πιο υγιές, ή καταργεί τις λάθος σχέσεις από τη ζωή σας. Όπως και να έχει βγαίνετε κερδισμένοι.

Συχνά οι ασθενείς δεν είχαν πλήρως αντιληφθεί όλα τα οφέλη μιας παλιάς φιλίας, μέχρι τη στιγμή που έμαθαν πως πέθαιναν. Και τότε δεν ήταν εύκολο να εντοπίσουν τα άτομα αυτά. Πολλοί είχαν απορροφηθεί τόσο πολύ από τις ζωές τους που άφησαν «χρυσές φιλίες» να χαθούν μέσα στα χρόνια. Συχνά οι ετοιμοθάνατοι μετάνιωναν βαθιά που δεν είχαν «ξοδέψει» περισσότερα σε μια φιλία. Όλοι ανεξαιρέτως νοσταλγούν τους φίλους τους όταν πεθαίνουν.

Είναι σύνηθες όταν έχεις πλήρες καθημερινό πρόγραμμα στη ζωή σου να ξεχνάς τους φίλους σου, όμως όταν αντιμετωπίζεις τον θάνατο, οι φυσικές λεπτομέρειες της ζωής δεν μετρούν πια. Οι άνθρωποι θέλουν να τακτοποιήσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις, όμως ούτε τα λεφτά, ούτε η κοινωνική θέση απασχολούν τους ανθρώπους τις τελευταίες τους στιγμές. Αυτό που μένει τότε σε όλους είναι η αγάπη και οι σχέσεις τους με άλλους ανθρώπους.

Αυτό ήταν, παραδόξως, πολύ σύνηθες. Πολλοί δεν αντιλαμβάνονταν πως η ευτυχία είναι επιλογή, παρά μόνο στο τέλος της ζωής τους. Είχαν κολλήσει σε παλιές συνήθειες και συμπεριφορές. Αυτό που λέγεται «βόλεμα» ή «οικείο» γέμιζε τα συναισθήματά τους και τις ζωές τους.

Ο φόβος της αλλαγής τούς έκανε να υποκρίνονται στους άλλους, και στους εαυτούς τους, πως είναι πλήρεις. Όταν είσαι στο νεκροκρέβατο, αυτό που νομίζουν οι άλλοι δεν σε αφορά. Θέλεις να σηκωθείς και να χαμογελάσεις και να απελευθερωθείς από όλα αυτά. Η ζωή είναι επιλογή. Είναι Η ΖΩΗ ΣΟΥ. Πρέπει να επιλέγεις συνειδητά, σοφά και με ειλικρίνεια. Επέλεξε την ευτυχία.

Πηγή: http://www.apocalypsejohn.com

Η βία ή η καλοσύνη, δεν εξαρτάται ούτε από την αριστερά, ούτε από τη δεξιά, εξαρτάται από το χαρακτήρα των ανθρώπων

Απόσπασμα από βιβλίο του Ανδρέα Παππά σελ 546, κατά την περίοδο που υπηρετούσε ως 20χρονος φαντάρος  στο Ε.Δ.Ε.Σ. (Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος).

…………………………………………………………

    Κάποια άλλη μέρα πήγα στο χωριό να ειδώ τους χωριανούς μου, που  νόμιζα πως στεγάζονταν στο σχολείο, αλλά  είχαν βγει σε φυλάκια.

     Προς το παρόν εκεί (στο σχολείο) βρίσκονταν στρατιώτες των Μ.Α.Υ. (Μονάδες Ασφαλείας Υπαίθρου)  και είχαν δυο κρατούμενους που τους ξυλοκοπούσε κάποιος "Θεόδωρος".

Κατηγορούνταν ότι ναρκωπέδωσαν ορισμένα σημεία κοντά στη γέφυρα του 

Αυλακιού . Ήταν κάποιος Μπλάνης  κι’ ένας Ράγιος. Ο τελευταίος στέκονταν μαζεμένος σε μια γωνία του σχολείου, χλωμός  και πνιγμένος μέσα στα αίματα. Τον πλησίασα, του έδωσα μια τσιγάρα και του την άναψα  ο ίδιος με σπίρτο. Με την πρώτη ρουφηξιά τον αρπάζει ο βασανιστής του, o "Θεόδωρος", τον πετάει κάτω και γυρίζοντας προς εμένα  είπε.

            Αυτουνού δίνεις τσιγάρο συνάδελφε;  Αυτός να τι θέλει !!  τραβάει  το μαχαίρι που φορούσε στο  ζωνάρι, απ’ τη θήκη  και του κόβει το αυτί  ακαριαίως,

        Ο συνάδελφός του ,  ο Φώτης Ζαχάρης,  που βρίσκονταν κοντά στην πόρτα,  τον πλησίασε και κάτι του ψιθύρισε.  Αμέσως εκείνος του απαντάει φωναχτά. Α….   γι’ αυτό με θέλεις !!

 Παρ’ όλου που αηδίασα, παρακολούθησα ακόμα την απάνθρωπη εκείνη σκηνή. Αφήνει εκείνον  και παίρνει τον Μπλάνη  με τις κλωτσιές  και τον οδηγεί πίσω απ’ το σχολείο, όπου υπήρχε σχολικός κήπος,  περίπου δέκα τετραγωνικά μέτρα μπαζωμένα χώματα.  Τον βάνει στη «φάλαγγα» και τον χτυπάει στα πόδια με ένα καδρόνι με όλη  τη δύναμή του, ενώ εκείνος ούρλιαζε σπαρακτικά. Αφού κουράστηκε  τον έλυσε από τη φάλαγγα, τούδωσε μια σπρωξιά με το πόδι και τον πέταξε κάτω από ένα τοίχο!! 

     Τα στοιχεία του,  μου τα έδωσε ο Φώτης, μετά που επιστρέψαμε στο χωριό μας.  Το ψευδώνυμο «Γρέτζελος»  είχε ο βασανιστής.

           Ο Γρέρζελος, καθώς πληροφορήθηκα,  δεν είχε καλό θάνατο. Νέο, τον ταλαιπώρησε  ο Καρκίνος και πέθανε με πόνους.

Απόσπασμα από βιβλίο του Ανδρέα Παππά  σελ  586

………………………………………….

Παρ’ όλα αυτά, στα σουρουπώματα που μπήκαμε στο χωριό, οι κάτοικοι μας  φέρθηκαν πολύ  ευγενικά και μας προσκάλεσαν να πάμε κατά παρέες στα σπίτια τους να μας φιλοξενήσουν.  

Εγώ είχα δώσει προσοχή και ήθελα να ειδώ τον φίλο μας τον Νίκο Μπάτζιο, αλλά εκείνος δεν εμφανίστηκε στην συγκέντρωση , ίσως από επιφύλαξη. Είδα όμως ένα παιδάκι μικρό ανάμεσα στους μεγάλους  σαν κάτι να γύρευε και δεν αποφάσιζε.  Έμεινε να κοιτάζει  σαν χαζό, παρ’ όλου που τα μάτια του άστραφταν από  την εξυπνάδα.  Αφού κι εγώ κάτι γύρευα από περιέργεια το ρώτησα. Τι ζητάς μικρέ; Το παιδάκι φοβισμένο, άρχισε να μασάει τις λέξεις από μία, μία  Έναν,- ναν, - ναν λοχία. Τώρα κατάλαβα περί τίνος πρόκονταν  και το ρώτησα.

__Τίνος είσαι παιδί μου; Πέσε μου εμένα μη φοβάσαι. Εγώ είμαι φίλος σου.!

__Είμαι του Νίκου Μπάτζιου.

__Μπράβο.!   Τι σου είπε ο πατέρα σου;

__Μου είπε να πω του λοχία να πάρει και το στρατιώτη και να πάμε μαζί στο σπίτι μας.

__Έλα μαζί μου του είπα και το παρέδωσα στον λοχία λέγοντας. Αυτό είναι παιδί του φίλου μας του Νίκου, το έστειλε ο πατέρας του και θέλει να μας συναντήσει. Μπήκε μπροστά το παιδί κι εμείς το ακολουθήσαμε, μέχρι την πόρτα του σπιτιού.

Ανεβαίνοντας δυο, μα τρία σκαλοπάτια, έξω από την πόρτα στη λότζα, μας περίμεναν ο Νίκος με τη νεότατη γυναίκα του με ανοιχτές τις αγκαλιές. Άρχισαν να μας φιλούν και να μας σπρώχνουν μέσα στο σπίτι τους. Η φιλοξενία εκείνης της βραδιάς από το αντρόγυνο Νίκου Μπάζιου, δεν περιγράφεται. Θυμάμαι κάναμε και γράμματα στα σπίτια μας και τα αφήσαμε εκεί να μας τα ταχυδρομήσει, διότι ο ταχυδρόμος, μια φορά την βδομάδα περνούσε στο λόχο.

 ..................................

Το Νίκο παλαιότερα, τον είχαν συλλάβει για αριστερό και αφού δεν του βρήκαν ενοχή,  τον παρέδωσαν στο λοχία Χρήστο Σάννα και σ εμένα με την εντολή αφού απομακρυνθούμε απ το λόχο,  να τον δείρουμε και να τον αφήσουμε ελεύθερο.  Χωθήκαμε σε κάτι κοντοέλατα  και ο Χρήστος του λέει:

Eμείς είμαστε απ το ίδιο χωριό και αποφασίσαμε να μη σε δείρουμε. Αφού βγάλεις κάποια ουρλιαχτά, σκάστο τρέχοντας για το χωριό σου. Δεν πρέπει να καταλάβουν οι άλλοι ότι δε σε δείραμε.  Ο Νίκος μας χαιρέτησε, μας ευχαρίστησε και πήρε το δρόμο για το χωριό του ρεκάζοντας.   .......

Απόσπασμα από βιβλίο του Ανδρέα Παππά  σελ 378

…………………………  Ε.Α.Μ. (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο) .…………………………

   Ο Άρης (Βελουχιώτης)  αφού δεν βρήκε το Ζέρβα εκεί που λογάριαζε, συνέχισε το ταξίδι του και δια μέσου Μπότσης και Καταβόθρας, φτάνει το δειλινό, νωρίς ακόμα, στο χωριό Ξηρόκαμπος.  Οι αντάρτες  με εντολή του αρχηγού ειδοποίησαν μερικούς κτηνοτρόφους να κατεβάσουν άλλος τρία, άλλος πέντε, άλλος οκτώ σφάγια για τη διατροφή των ανταρτών. Ένας  απ τους ειδοποιηθέντες  ήμουν και εγώ. Την κατάσταση  με τα ονόματα την  έδωσαν μερικοί επιτήδειοι χωριανοί.   Αφού συγκέντρωσαν  καμιά εικοσαριά σφάγια, τα έσφαξαν, τα έγδαραν και τα ψήνανε στις  σούβλες, όταν παρουσιάστηκε μια γυναίκα, η Θωμαίσια του Οικονόμου,  στον αρχηγό κι ανέφερε ότι κάποιος αντάρτης, της  πήρε  απ  το κοτέτσι, μια κότα.

    
Για να κλαπεί κότα, ήταν σχέδιο του αρχηγού, να εκτελέσει κάποιον  έμπορα που βγήκε από τη  Θεσσαλία  στα χωριά, να αγοράσει σφάγια. Αφού τον ανέκρινε  και είδε ότι είχε χρήματα,  τον διάταξε να ακολουθήσει το στράτευμα,  μέχρι να βρει αφορμή να τον εκτελέσει, να του πάρει τα χρήματα.

Κάποιος αντάρτης, βαλμένος απ’ τον αρχηγό του, άρπαξε την κότα μπροστά στα μάτια της νοικοκυράς.  Εκείνη διαμαρτυρήθηκε και ο αντάρτης  της λέει:

Σύρε στον αρχηγό, να την πληρώσει.

       Ο Άρης όταν του παραπονέθηκε η γυναίκα για την κότα, αμέσως  ενέργησε δήθεν ανακρίσεις και κατηγορήθηκε ο ζωέμπορας ως κλέφτης. 

 Τον τράβηξε επί παρουσία των ανταρτών και χωριανών που παραβρίσκονταν εκεί, όπου μαζί τους ήμουν κι εγώ και τον ξυλοκοπούσε άγρια.

 Αφού κουράστηκε να τον δέρνει, ενεργεί έκτακτο Στρατοδικείο και φωνάζει στους αντάρτες του.

   « Συναγωνιστές! Τι  εγκρίνετε;  Ζωή, η θάνατο!!»

__Θάνατο, Θάνατο !!  .. στον προδότη !! φώναξαν  κάμποσοι. Και τότε, άρχισε ο πιο άγριος ξυλοδαρμός.

 Αμέσως ο  Πάνος (Κοτσώνης) Νάκος, πηδάει απάνω φωνάζοντας. Αμάν !! Αφήστε τον άνθρωπο! Δίνω εγώ δυο κότες της  Θωμαίσιας, αφήστε τον άνθρωπο.  Το  αποτέλεσμα ήταν να πάρει κι αυτός μία στην πλάτη με τον υποκόπανο και τίποτε άλλο.

Σηκωθήκαμε με τον Πάνο και με τον Κώστα Φερεντίνο και φύγαμε τρομαγμένοι.   Τελικά ο άμοιρος ζωέμπορας, εκτελέστηκε.

Την επόμενη μέρα, πολύ πρωί, ο Άρης με τους αντάρτες του,  δια μέσου Σκάλας, (Ντόβρας) Πηγής, και του Λάπα-Στάνη, έστησε φυλάκια σε όλα τα υψώματα του Βελετζικού.  Αυτός, με λίγους αντάρτες και το πρωτοπαλίκαρό  του, τον   Καπετάν Λευτεριά, που φορούσε κασκόλ  κόκκινο βαμμένο με αίμα,  κατέβηκαν στο μοναστήρι της Ροβέλιστας.   ……………………

 Ίσως το γεγονός αυτό συνετέλεσε αποφασιστικά ώστε όλα τα γύρω χωριά, σχεδόν παμψηφεί, ν αποκηρύξουν τον κουμμουνισμό. 

Επομένως η βία ή η καλοσύνη δεν εξαρτάται ούτε από τα κόμματα, ούτε από την αριστερά,  ούτε από τη δεξιά,  εξαρτάται από το χαρακτήρα των ανθρώπων που Διοικούν και συμμετέχουν σ αυτά.  
Παντού υπάρχουν καλοί, παντού υπάρχουν και οι κακοί. 

ΑΠΟΨΕΙΣ Μάης 2012.  Κώστας Α. Παππάς