Μια άλλη επιστολή πατέρα προς καθηγητή

Μου αρέσει η πρωτότυπη απαίτηση του πατέρα.   Δέχεται να πληρώσει τον καθηγητή  με την προϋπόθεση να εξασφαλισθεί η προαγωγή του παιδιού του.  Δυστυχώς ο πατέρας μου δεν ήξερε τέτοια κόλπα, θα γλύτωνε πολλά λεφτά !  

 Η παραπάνω επιστολή μας θυμίζει το παράδοξο του Πρωταγόρα.   Αναδημοσιεύουμε από το σύνδεσμο:  http://anokalentini.blogspot.gr/2011_12_01_archive.html 

Στον Πρωταγόρα αποδίδεται το παρακάτω θεωρητικό παράδοξο: Ο Αρίστιππος ζήτησε από τον Πρωταγόρα να του διδάξει Νομική. Επειδή όμως δεν είχε λεφτά να τον πληρώσει, συμφώνησαν ο Πρωταγόρας να πληρωθεί μόλις ο Αρίστιππος κερδίσει την πρώτη του δίκη. Ο Αρίστιππος όμως δεν τα κατάφερνε καθόλου καλά στο δικαστήριο και έτσι ο Πρωταγόρας του ζήτησε την καταβολή των χρημάτων του, παρόλο που δεν είχε κερδίσει ακόμα καμία δίκη. Ο Αρίστιππος αρνήθηκε επικαλούμενος τη συμφωνία τους και το θέμα έφτασε στα δικαστήρια. Ο δικαστής που άκουσε την υπόθεση βρέθηκε στο παρακάτω λογικό παράδοξο: Αν δικαίωνε τον Αρίστιππο με απόφαση να μην πληρώσει τον Πρωταγόρα τότε ο Αρίστιππος θα είχε μόλις κερδίσει την πρώτη του δίκη και για το λόγο αυτό θα έπρεπε να πληρώσει τον Πρωταγόρα. Αν από την άλλη, δικαίωνε τον Πρωταγόρα με απόφαση να πληρωθεί από τον Αρίστιππο τότε ο τελευταίος δεν θα είχε κερδίσει ακόμα την πρώτη του δίκη και έτσι δεν θα έπρεπε να πληρώσει τον Πρωταγόρα. Πως θα βγει ο δικαστής από αυτό το αδιέξοδο; Η απάντηση θα δοθεί αύριο στα σχόλια.  

Επιστολή περί διδασκαλίας κατ οίκον

Μου αρέσει η πρωτότυπη απαίτηση του πατέρα.  

Δέχεται να πληρώσει τον καθηγητή  με την προϋπόθεση να εξασφαλισθεί η προαγωγή του παιδιού του. 

Δυστυχώς ο πατέρας μου δεν ήξερε τέτοια κόλπα, θα γλύτωνε πολλά λεφτά !  

Η παραπάνω επιστολή μας θυμίζει το παράδοξο του Πρωταγόρα.  
Αναδημοσιεύουμε από το σύνδεσμο:  http://anokalentini.blogspot.gr/2011_12_01_archive.html

Στον Πρωταγόρα αποδίδεται το παρακάτω θεωρητικό παράδοξο:

Ο Αρίστιππος ζήτησε από τον Πρωταγόρα να του διδάξει Νομική. Επειδή όμως δεν είχε λεφτά να τον πληρώσει, συμφώνησαν ο Πρωταγόρας να πληρωθεί μόλις ο Αρίστιππος κερδίσει την πρώτη του δίκη.

Ο Αρίστιππος όμως δεν τα κατάφερνε καθόλου καλά στο δικαστήριο και έτσι ο Πρωταγόρας του ζήτησε την καταβολή των χρημάτων του, παρόλο που δεν είχε κερδίσει ακόμα καμία δίκη. Ο Αρίστιππος αρνήθηκε επικαλούμενος τη συμφωνία τους και το θέμα έφτασε στα δικαστήρια.

Ο δικαστής που άκουσε την υπόθεση βρέθηκε στο παρακάτω λογικό παράδοξο:

Αν δικαίωνε τον Αρίστιππο με απόφαση να μην πληρώσει τον Πρωταγόρα τότε ο Αρίστιππος θα είχε μόλις κερδίσει την πρώτη του δίκη και για το λόγο αυτό θα έπρεπε να πληρώσει τον Πρωταγόρα.

Αν από την άλλη, δικαίωνε τον Πρωταγόρα με απόφαση να πληρωθεί από τον Αρίστιππο τότε ο τελευταίος δεν θα είχε κερδίσει ακόμα την πρώτη του δίκη και έτσι δεν θα έπρεπε να πληρώσει τον Πρωταγόρα.

Πως θα βγει ο δικαστής από αυτό το αδιέξοδο;

Η απάντηση θα δοθεί αύριο στα σχόλια. 

Ο γέρος

Μια ιστορία θα σας πω , που γνώρισα ένα γέρο,

εδάκρυσαν τα μάτια μου χωρίς να τον γνωρίζω.

Μια συμβουλή στον άνθρωπο γράφω προτού γεράσει,

να τη διαβάζει πάντοτε να μην τηνε ξεχάσει.

Άμα γεράσει ο άνθρωπος δεν τονε συμπαθούνε,

το θάνατο παρακαλούν να μην τονε ξεχάσει.

Γ αυτό και κράτα γέροντα τα περιουσιακά σου,

γιατί μια μέρα θα βρεθείς στο δρόμο απ τα παιδιά σου.

Ο μεγαλύτερος εχθρός γίνεται το παιδί σου,

κι ο φίλος ο καλλίτερος είναι η σύνταξή σου.

Άμα γεράσει ο άνθρωπος και δεν αυτοσυντηρείται,

καλλίτερος ο θάνατος παρά να τυραννείται. 

Σε μια γωνιά τον βάζουνε, το φουκαρά το γέρο

και να τον κοιτάξουνε χρειάζεται συμφέρον.

Άμα γεράσει ο άνθρωπος και φύγουν τα παιδιά του,

είναι απαραίτητο νάχει τη συντροφιά του.

Άμα φύγει ο ένας απ τους δυο, ο άλλος γίνεται κουρέλι,

ο ένας τον σπρώχνει απ εδώ κι ο άλλος δεν τον θέλει.

Τη συμβουλή μου ανέλυσε και μην τηνε ξεχάσεις,

Να τη διαβάζεις πάντοτε, αλλά προτού γεράσεις.

Από την Εφημερίδα «ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ»

(Ελπίζω να μην το παραποίησα, καθότι το έγραψα καθ υπαγόρευση της κουνιάδας μου Κατερίνας Ρίζα.)  

και «έτρεχεν» ........ ο Μιχάλης να προλάβει τις κάρτες και έτρεχαν τα παιδιά που νόμιζαν ότι τα «κυνηγούσεν» ...... (κουζουλάδες)

Ο μπατζανής* μου ο Γιώργος, κατάγεται από τους Βωλεώνες Αμαρίου (Κρήτης). Η περιοχή Αμαρίου είναι στους πρόποδες (Δυτικά) του Ψηλορείτη.

Ψηλορείτης amariotes.gr

Ο Γιώργος παιδάκι των τελευταίων τάξεων του Δημοτικού σχολείου, το Πάσχα κατέβηκε στο Ρέθυμνο και επισκέφτηκε το μεγαλύτερο αδελφό του, Μιχάλη. Εκεί έκανε παρέα με ένα άλλο συνομήλικο παιδάκι της γειτονιάς. Ο Μιχάλης στρατιωτικός, τηρώντας τα έθιμα, έγγραψε μερικές Πασχαλινές ευχετήριες κάρτες και φώναξε το Γιώργο και φίλο του να τις ταχυδρομήσουν.

Γιώργο, πάρε τις κάρτες και λεφτά, θα πάτε στο Ταχυδρομείο, θα αγοράσετε γραμματόσημα και ύστερα θα ρίξετε τις κάρτες στο γραμματοκιβώτιο, λέει ο Μιχάλης.

Τα παιδιά φτάνοντας στο Ταχυδρομείο, διαπίστωσαν ότι το γραμματοκιβώτιο δεν το φύλαγε! κανένας. Αφού κανένας δεν μας βλέπει, κορόιδα είμαστε να αγοράσουμε γραμματόσημα; σκέφτηκαν τα παιδιά. Βεβαιώθηκαν για μια ακόμη φορά,  πως κανείς δεν τα  βλέπει και έριξαν τις κάρτες στο γραμματοκιβώτιο χωρίς να κολλήσουν γραμματόσημα.  

Χαρούμενα γύρισαν στο σπίτι και επέστρεψαν όλα τα χρήματα στο Μιχάλη, εξηγώντας ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να αγοράσουν γραμματόσημα.

Ο Μιχάλης θύμωσε και «έτρεχεν» ……… να προλάβει τις κάρτες στο Ταχυδρομείο, έτρεχαν και τα παιδιά που νόμιζαν ότι τα «κυνηγούσεν» ……..    

μπατζανής* = μπατζανάκης

την κουζουλάδα ομολόγησε ο ίδιος ο δράστης.  

Αύγουστος 2011 Κώστας Α. Παππάς