Η θεομηνία της 14ης Νοεμβρίου 1964 παρέσυρε 4 γέφυρες της Καλεντίνης

30  11  2010.  Αναφερθήκαμε παλαιότερα στην θεομηνία της 14^ης Νοεμβρίου 1964, η οποία παρέσυρε την τσιμεντένια γέφυρα στην Παλιοκάμαρα. Ξεχάσαμε όμως κάτι πολύ σημαντικό ότι την ημέρα αυτή παρασύρθηκαν στην Καλεντίνη και άλλες τρεις γέφυρες, ας είναι καλά και οι μεγαλύτεροι που δεν γνωρίζουν internet,  αλλά μας θυμίζουν σημαντικά γεγονότα.

Ο Βασίλης Σολομός Θυμάται:  «Τρεις μεγάλες πλημμύρες θυμάμαι, που έγιναν στην περιοχή μας. Μία έγινε το 1938, η δεύτερη το Νοέμβριο 1964 και η Τρίτη στα τέλη Οκτωβρίου 2003.

Το 1938 δεν υπήρχαν τσιμεντένιες γέφυρες, τα ποτάμια σε μια θεομηνία παρέσυραν τις ξύλινες γέφυρες όπου υπήρχαν  και πλημμυρισμένα, βγαίνοντας πάνω στα κτήματα,  έκαναν πολλές ζημιές στα χωράφια. 

Το Νοέμβριο 1964 η πλημμύρα έκανε μεγάλες ζημιές σε πολλά χωράφια και παρέσυρε τέσσερες τσιμεντένιες γέφυρες. Τη γέφυρα στο Ντεσινίκι, τη γέφυρα στην Παλιοκάμαρα, τη γέφυρα τη Σκοριλέικη και τη γέφυρα στο Σκλήθρο (αυτή συνδέει τον συνοικισμό μας με το δρόμο, στο ΠΡΑΤΗΡΙΟ, στα ΣΑΝΕΪΚΑ). Εμείς για πολύ καιρό, μείναμε τελείως αποκλεισμένοι και απ  το χωριό και απ  την ΑΡΤΑ.  Όταν λιγόστεψαν τα νερά του ποταμιού φτιάξαμε μια προσωρινή ξύλινη γέφυρα. Ήταν πολύ δύσκολη η κατασκευή της ξύλινης γέφυρας επειδή στηρίχτηκε στις τσιμεντένιες κολόνες της γέφυρας που παρασύρθηκε. Η απόσταση από κολώνα σε κολώνα ήταν πολύ μεγάλη και οι κορμοί των δέντρων δεν έφταναν από κολώνα σε κολώνα. Ήμουν και εγώ ένας απ τους μαστόρους της ξύλινης κατασκευής. Ένας κορμός στηρίζονταν στη μια κολώνα και ο άλλος στη άλλη κολώνα και στη μέση ενώναμε τους κορμούς με συνδετήρια καδρόνια. Στην κατασκευή αυτή κινδύνεψα μάλιστα. Πριν στερεοποιηθεί η σύνδεση, μέρος της ξύλινης γέφυρας υποχώρησε, εγώ από ύψος 4-5 μέτρων έπεσα μέσα στα βαθιά νερά, στο «βρό».  Ευτυχώς οι κορμοί των δέντρων πέφτοντας «βρήκαν»  στο πέδιλο της κολώνας και δεν έπεσαν πάνω μου. Τραυματίστηκα ευτυχώς ελαφρά.  

Στις 24 Οκτωβρίου 2003 έγινε η τρίτη πλημμύρα, τα ποτάμια πάλι ξεχείλισαν και έκαναν πάλι ζημιές σε χωράφια, που ήταν δίπλα στα ποτάμια. Τα νερά του ποταμιού ήταν τόσα πολλά που πέρασαν πάνω και από τη γέφυρα του Σκλήθρου. Πάνω στη γέφυρα βρήκαμε  άμμο, «κόπλα»  και μεγάλα κλαδιά που πέρασαν πάνω από τα πρώτα κάγκελα της γέφυρας και σφηνώθηκαν στα δεύτερα κάγκελα. 

Ποια πλημμύρα από τις τρεις ήταν μεγαλύτερη δεν ξέρω, πάντως η καταστροφικότερη ήταν εκείνη του έτους 1964».  

ΚΑΜΑΡΑ ΒΡΑΤΣΙΣΤΑ (απάνω καμάρα)

Είναι φωτογραφία παλιού Ημερολογίου του εκπολιτιστικού συλλόγου  Απανταχού ΚΑΛΕΝΤΙΝΙΩΤΩΝ. Τη φωτογραφία του Ημερολογίου έχει διασώσει ο συγχωριανός μας,  Πέτρος Δημητρίου Πλακούτσης στο κατάστημά του (ΠΡΟΠΟ) .

Κάντε κλικ στη φωτογραφία να δείτε  video

   Διαβάστε περισσότερα στους παλαιότερους συνδέσμους  του ιστολογίου μας.

Καμάρες, γιοφύρια, γέφυρες  http://anokalentini.blogspot.com/2010/10/17-2006mpg.html

Παλιοκάμαρα   http://anokalentini.blogspot.com/2010/10/alkissak-google-earth.html

Ή πατήστε την ετικέτα  ΚΑΜΑΡΕΣ ΓΙΟΦΥΡΙΑ

Kαμάρες, γιοφύρια, γέφυρες, ΔΕΚ 2006.mpg

Είναι η τρίτη καμάρα της  Άνω Καλεντίνης.

 Η πρώτη ήταν κτισμένη κοντά στο σπίτι του Θεοχάρη Βήχα, στη σημερινή τοποθεσία  "Παλιοκάμαρα",  έχει γκρεμιστεί κατά τη δεκαετία του 50 λόγω ανύπαρκτης  συντήρησης. Η δεύτερη,   «καμάρα Πλαστήρα στο Πλακουτσόρεμα»,  δίπλα στο σημερινό νερόμυλο της Καλεντίνης, σώζεται, αλλά είναι μικρή και τόσο ασηντήρητη που μπορεί να περνάς δίπλα και να μη την βλέπεις. Η τρίτη «καμάρα Βρατσίστα»,  παραμένει αγέρωχη και αναλλοίωτη στο χρόνο. Είναι ένα πολύ σημαντικό ιστορικό στολίδι της Περιοχής μας. 

Ο Αριστείδης Σχισμένος (συγγραφέας – εκπαιδευτικός) γράφει:

……  Οι ανάγκες (διακομιστικές) ωθούν τους ανθρώπους σε συνεργασία και κοινή προσπάθεια.

Κάπως έτσι οι κάτοικοι της περιοχής και με τη βοήθεια του δεσπότη της Λάρισας Βησσαρίωνα έφτιαξαν το ονομαστό γεφύρι της Άνω Καλεντίνης γύρω στα 1515-1525, περίπου την ίδια εποχή με την ξακουστή γέφυρα Κοράκου στον Αχελώο ποταμό στις Πηγές Άρτας. Οι δύο γέφυρες (Άνω Καλεντίνης και Κοράκου) διευκόλυναν τις εμπορικές σχέσεις της Άρτας με τη Θεσσαλία, αλλά και την ευρύτερη ακόμη περιοχή.

Είναι δηλαδή η τρίτη γέφυρα της Άνω Καλεντίνης, η οποία αργότερα πήρε και την ονομασία Γέφυρα του Βρατσίστα, από την οικογένεια του Βρατσίστα που κατοικούσε πολύ κοντά στο γεφύρι, ένα από τα παλιότερα πέτρινα γεφύρια του νομού μας.

Εξυπηρέτησε ανθρώπους και ζώα μέχρι την εμφάνιση των αυτοκινήτων και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε, περιθωριοποιήθηκε στα φθοροποιά στοιχεία της φύσης.  …………

Για περισσότερες λεπτομέρειες  διαβάστε το σύνδεσμο:  http://erevnanews.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=231:i-gefyra-tou-vratsista-ekpempei-sos&catid=91:sxismenos&Itemid=241

foto από τη σελίδα     http://www.petrinagefiria.uoi.gr/gefiri.php?id=12   

Ιστορικά και Λαογραφικά στοιχεία: Λέγεται στο χωριό ότι κτίστηκε επί Ενετών 

Προφορικές Μαρτυρίες: Παύλος Βρατσίστας (γ. το 1924)

Διαβάστε     Η Παλιοκάμαρα  

http://anokalentini.blogspot.com/2010/10/alkissak-google-earth.html

Η Παλιοκάμαρα

από alkissak

Αυτή η φωτογραφία έχει επιλεγεί για το Google Earth [?] - Κωδ.: 6505412  

Ο k.pappas.9,    March 18, 2009, είπε:

Πιο κάτω από τη γέφυρα, κοντά στη στροφή του ποταμού, παλαιότερα είχε κτιστεί πέτρινη καμάρα. Επί αιώνες εξυπηρετούσε τους κατοίκους του Ραδοβυζίου και των υπολοίπων ορεινών χωριών του νομού. Λόγω ανύπαρκτης συντήρησης ένα χειμωνιάτικο βράδυ του έτους 1962 η καμάρα γκρεμίστηκε. Το καλοκαίρι κατασκευάστηκε τσιμεντένια γέφυρα. Η «θεομηνία» της 14ης Νοεμβρίου 1964 παρέσυρε και κατέστρεψε την τσιμεντένια γέφυρα, απομεινάρι αυτής είναι η τσιμεντένια κολώνα που βρίσκεται κάτω από τη σιδερένια γέφυρα της φωτογραφίας. Τη σιδερένια γέφυρα της φωτογραφίας, εγκατέστησε ο Στρατός με τη Νομαρχία την άνοιξη του 1965. Μετά την κατασκευή της σημερινής τσιμεντένιας γέφυρας η Νομαρχία Άρτας και ο στρατός απέσυραν τη σιδερένια γέφυρα της φωτογραφίας (Σεπτέμβρη 2008).

 Η Παλιοκάμαρα σε σκίτσο του Κώστα Α. Παππά

Ο k.pappas.9 May 28, 2010. Η Παλιοκάμαρα δεν έπεσε το 1962, μου είχαν δώσει λάθος πληροφορία, έπεσε πολύ ενωρίτερα. Προσπάθησα να μάθω τη σωστή χρονολογία, όσους έχω ρωτήσει ο καθένας είχε τη δική του διαφορετική από όλους τους άλλους άποψη. Δεν διακινδυνεύω να γράψω  καμία χρονολογία. Όσον αφορά την ημερομηνία της τσιμεντένιας γέφυρας δεν υπάρχει καμιά αμφισβήτηση,  παρασύρθηκε από τη θεομηνία της 14^ης Νοεμβρίου 1964. Αξιοσημείωτο είναι ότι η γέφυρα κόπηκε στη μέση, η μισή έπεσε, η άλλη μισή έμεινε στη θέση της. Τους χειμερινούς μήνες, κατά διαστήματα, το ποτάμι ήταν αδιαπέραστο για αυτοκίνητα και πεζούς.  Οι συγκοινωνίες του Ραδοβυζίου αντιμετώπισαν πολύ σοβαρό πρόβλημα. Ο Θεοχάρη Βήχας, που είχε σπίτι εκεί κοντά κατασκεύασε μια αυτοσχέδια περαταριά, παρόμοια με εκείνη που φαίνεται στο σκίτσο μου. Ο Θεοχάρης και η γυναίκα του Θοδώρα  βοηθούσαν με την αυτοσχέδια περαταριά τους διαβάτες να περάσουν το ποτάμι, έναντι ελάχιστης αμοιβής. 

  October 10, 2010. Ο  Γιώργος (Γιαννακό)  Πλακούτσης Θυμάται:  Η γέφυρα παρασύρθηκε από την πλημμύρα μετά το μεσημέρι, αλλά πριν το λεωφορείο της ΚΑΛΕΝΤΙΝΗΣ επιστρέψει από την ΑΡΤΑ στο χωριό. Για πολλές μέρες το λεωφορείο εκτελούσε το δρομολόγιο από την Παλιοκάμαρα ως την ΑΡΤΑ. Οι επιβάτες απ την Καλεντίνη ως την Παλιοκάμαρα πήγαιναν περπατώντας. Ο Θεοχάρης ο Βήχας χρησιμοποιώντας μια σκάλα τους βοηθούσε να περάσουν το ποτάμι με αμοιβή ένα δίφραγκο (δίδραχμο).  Κάποια από τα λεωφορεία του Ραδοβυζίου κλείστηκαν απάνω. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα, ανοίχτηκε ένας δρόμος για να περνούν τα αυτοκίνητα μέσα στο ποτάμι, όταν δεν ήταν κατεβασμένο. Το πέρασμα  ήταν πολύ επικίνδυνο. Μια φορά το αυτοκίνητο έπαθε ζημιά επειδή έπεσε πάνω σε μεγάλη πέτρα. Μέσα στη θολούρα η πέτρα δεν φαινόταν. Άλλη μια φορά θυμάμαι ότι λίγο έλειψε το νερό να παρασύρει το λεωφορείο.  Το χειμώνα πολλές φορές το ποτάμι γινόταν αδιαπέραστο και η συγκοινωνία διακόπτονταν για πολλές μέρες.

(Ο Γιώργος, το 1964 ήταν ο οδηγός του λεωφορείου,  που εκτελούσε τη γραμμή ΑΝΩ ΚΑΛΕΝΤΙΝΗ – ΑΡΤΑ). 

October 10, 2010. Ο Κώστας  (Γιαννακό) Βαρβάρας θυμάται:
Η Παλιοκάμαρα ήταν κτισμένη σε σχήμα ζήτα (Ζ) και  έπεσε στις 13  Νοεμβρίου 1952, ημέρα Πέμπτη, παραμονές εθνικών εκλογών.  Την εποχή εκείνη ήμουν μαθητής στο δημοτικό σχολείο, οι μέρες ήταν βροχερές, τα ποτάμια είχαν πολύ νερό.  Θυμάμαι πολύ καλά ότι την ημέρα αυτή  πέρασε πάνω στην καμάρα πεζοπόρο απόσπασμα στρατού. Ήταν η φρουρά όλων των εκλογικών τμημάτων του Ραδοβυζίου.  Ο επικεφαλής αξιωματικός και οι στρατιώτες του, σταμάτησαν να ξεκουραστούν στο σπίτι του Γιαννακού Βαρβάρα (ίλαρχου περιφέρειας Ραδοβυζίου) , όταν διαδόθηκε σ όλο το χωριό ότι η Παλιοκάμαρα γκρεμίστηκε. Ο αξιωματικός σταυροκοπήθηκε λέγοντας,  είχα τύχη βουνό και δεν έπεσε την ώρα που οι στρατιώτες μου περνούσαν την καμάρα ! 

Δείτε ένα βίντεο της Απάνω Καμάρας στο:

http://www.youtube.com/watch?v=Im01q5UyApc