Έλαβαν ευχετήριες κάρτες απ τον πεθαμένο φίλο τους

   Ένας Γάλος κωμικός – φαρσέρ, είχε πολλούς και εκλεκτούς φίλους. Τον Οκτώβριο λίγες μέρες πριν πεθάνει, κάλεσε τον πιο κολλητό του φίλο και του παρέδωσε ένα μεγάλο πακέτο σφραγισμένων φακέλων.

   Σε παρακαλώ του είπε, λίγες μέρες πριν τις γιορτές των  Χριστουγέννων θέλω να ταχυδρομήσεις αυτούς τους φακέλους. Είναι ευχετήριες κάρτες προς όλους τους φίλους μου.  

Έτσι και έγινε, λίγες ημέρες πριν την πρωτοχρονιά όλοι οι φίλοι έλαβαν από ένα σφραγισμένο φάκελο απ τον πεθαμένο φίλο τους.

 Έκπληκτοι άνοιξαν τους φακέλους, σ όλους είχε γράψει την ίδια χειρόγραφη ευχή.

Αγαπητέ μου φίλε, ελπίζω σύντομα να συναντηθούμε. Σε περιμένω !!!

Σε αγαπώ πολύ ! 

23 Δεκεμβρίου ο φίλος σου  (υπογραφή …………..)

Περισσότερες λεπτομέρειες δε θυμάμαι πάνε χρόνια τώρα που το διάβασα.  Ο φίλος σας Κώστας Α. Παππάς.  (9-1-2011).

Ο Παππάς, ο Δεσπότης και ο Πάπας

   Μια ανάμνηση από το χώρο εργασίας μου. Το 1986 υπηρετούσα στο Ταχυδρομείο  Ψυχικού.  Οι  τηλεφωνικές επιταγές εκείνη την εποχή,  μεταβιβάζονταν από το γραφείο κατάθεσης  στο γραφείο προορισμού  με τηλεφωνική συνδιάλεξη.  Αφού δίναμε όλα τα  στοιχεία της επιταγής,  ανταλλάσαμε τα ονόματά μας.  

 Θυμάμαι όταν έδινα τηλεφωνική επιταγή σε κάποιο ταχυδρομικό γραφείο της Ευρυτανίας (ξεχνώ το όνομα του ταχυδρομείου) στο τέλος της συνομιλίας μας,  έλεγα το όνομά μου   «Παππάς»   και μου απαντούσε «Καράπαπας». 

  Κάποια ημέρα έδωσα τηλεφωνική επιταγή σε κάποιο γραφείο της Θεσσαλίας λέω στο συνάδελφο  «Παππάς»  και μου απαντά «Γουρούνης», πως είπατε; Γαρούνης; ερωτώ, όχι Γουρούνης επανέλαβε.  Χωρίς  άλλο σχόλιο σημείωσα το όνομα «Γουρούνης»  στο καθιερωμένο υπηρεσιακό βιβλίο.

        Μια άλλη ημέρα  τηλεφώνησα στο Κεντρικό Ταχυδρομείο Ηρακλείου Κρήτης. Ο υπάλληλος που συνήθως έπαιρνε τις τηλεφωνικές ήταν σε άδεια και έγραψε τα στοιχεία της επιταγής ένας άλλος υπάλληλος. Κλείνοντας την τηλεφωνική συνδιάλεξη λέω, «Παππάς» και μου απαντά «Δεσπότης».  Τα σέβη μου του ανταπαντώ και κλείνω το τηλέφωνο. Νόμισα ότι ο συνάδελφος μου έκανε πλάκα, γι αυτό πήρα ένα άλλο τηλέφωνο στο Κεντρικό Ηρακλείου και ρώτησα; έχετε συνάδελφο που λέγεται «Δεσπότης».  ΝΑΙ μου απάντησε ο συνομιλητής μου.  

        Μετά από πολλά χρόνια μετατέθηκα στη Διεύθυνση Οικονομικών ΕΛ ΤΑ, όπου αντικείμενο ενασχόλησής μου ήταν η απόδοση των  ασφαλιστικών εισφορών των υπαλλήλων ΕΛ ΤΑ στους ασφαλιστικούς Οργανισμούς. Κύριος ασφαλιστικός Οργανισμός ήταν το ΤΑΠ ΟΤΕ.  Μια επί μέρους εργασία ήταν η συγκέντρωση μηνιαίων καταστάσεων Υγειονομικής Περίθαλψης των ασφαλισμένων υπαλλήλων από όλες τις Περιφερειακές Διευθύνσεις ΕΛ ΤΑ.  Εγώ έκανα μια συγκεντρωτική πανελλαδική κατάσταση και την υπέβαλα για έλεγχο στο ΤΑΠ ΟΤΕ. 

     Αν θυμάμαι καλά, το έτος 2003 έλαβα κατάσταση της Περιφερειακής Διεύθυνσης Κρήτης, στην οποία ως συντάκτης υπέγραφε ο γνωστός υπάλληλος «Δεσπότης». Του τηλεφώνησα λοιπόν και τον ρώτησα αν και τους επόμενους μήνες τις καταστάσεις θα τις συντάσσει ο ίδιος.  ΝΑΙ,   απάντησε, θα είμαστε μόνιμα συνεργάτες!  Θέλω από σένα του ανταπάντησα να μου στέλνεις τις καταστάσεις  έγκαιρα και χωρίς λάθη !  ΌΧΙ επειδή εσύ είσαι Δεσπότης και εγώ παπάς να με παραμελείς !!!

Επί πλέον πρέπει να  τονίσω  και εμένα και εσένα  θα μας ελέγχει ο «Πάπας» του ΤΑΠ ΟΤΕ. Σ αυτόν διαβιβάζω για έλεγχο όλες τις καταστάσεις.

Πράγματι εκείνη την εποχή Προϊστάμενος ελέγχου της Υγειονομικής περίθαλψης ασφαλισμένων στο ΤΑΠ ΟΤΕ, ήταν ο  Κώστας Πάπας στέλεχος ΤΑΠ ΟΤΕ. Εγώ σ αυτόν έστελνα τους οικονομικούς απολογισμούς ασφάλισης προσωπικού ΕΛ ΤΑ. 

  Ο Δεσπότης δεν πίστευε  ότι υπήρχε τέτοια σύμπτωση ονομάτων συνεργαζομένων υπαλλήλων.   

Αφού δεν με πιστεύεις πάρε τηλέφωνο στον αριθμό    210……… να μιλήσετε και να γνωριστείτε…       

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ  ΜΑΗΣ   2026. 

Συγχωριανός μας θυμάται:

 

  Όταν πρωτοπήγε Αθήνα,  περί το 1960, στην Πατησίων αγόρασε μια φρατζόλα ψωμί. Περιμένοντας στην στάση του τρόλεϊ, τον ρώτησε ένας γραβατοφορεμένος κύριος.

-          Το αρτοποιείο που είναι;

-           Δεν ξέρω.

-          Αυτό που τρως, που το βρήκες;

-          Στο φούρνο !

-          Κι ο φούρνος,  που είναι;

-          Εδώια,   σιαπέρα,  απάντησε ο συγχωριανός.    

 

ΑΣΤΕΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ   Νοέμβριος 2025 Κώστας Α. Παππάς 

Η εξυπηρέτηση του πολίτη πάει απ το κακό στο χειρότερο

 Ο φίλος μου ο Σωτήρης, για να πάρει πιστοποιητικό πολυτέκνου,  ταξίδεψε απ το Λούρο  Πρέβεζας  στην ΑΘΗΝΑ.  

Ο Σωτήρης λοιπόν,  προκειμένου να συμμετέχει σε κάποιο διαγωνισμό,  του ζητήθηκαν μαζί με την αίτηση να υποβάλλει και κάποια δικαιολογητικά - πιστοποιητικά.  Ημερομηνία λήξεως αιτήσεων συμμετοχής στο διαγωνισμό ήταν η  30-9-2025.

     Μερικά από τα δικαιολογητικά – πιστοποιητικά,  με τη βοήθεια  λογιστή και ΚΕΠ   τα συγκέντρωσε  σε λίγες ημέρες.  Το πιστοποιητικό όμως Πολυτέκνου δεν αναλάμβανε κανείς να  το εκδώσει.  ΟΛΟΙ του έλεγαν, «θα το εκδόσεις εσύ ή ένα από τα παιδιά σου,  ηλεκτρονικά μέσω GOV». Το ίδιο απαντούσε και ο σύλλογος πολυτέκνων Πρέβεζας.  Το τηλέφωνο της  ΑΣΠΕ (ανώτατη συνομοσπονδία πολυτέκνων Ελλάδας)  στην Αθήνα δεν απαντούσε. Τα παιδιά του Σωτήρη, όλα ενήλικα και γραμματιζούμενα,  δεν κατάφερναν να ολοκληρώσουν την αίτηση έκδοσης του πιστοποιητικού, κάπου η πλατφόρμα μπλόκαρε, ενώ οι ημέρες έτρεχαν.

Την προηγούμενη εβδομάδα,  ένας δικηγόρος ανέλαβε την έκδοση του Πιστοποιητικού. Την Τετάρτη  απάντησε  «την αίτηση την έκανα, αλλά δεν ξέρω πότε θα εκδοθεί το πιστοποιητικό  ίσως εκδοθεί και μετά τις 30 Σεπτέμβρη».

      Έτσι λοιπόν ο Σωτήρης, την επόμενη ημέρα,  25 Σεπτέμβρη,  αναχωρεί από Λούρο για Αθήνα. Φτάνοντας στην Αθήνα,  μου τηλεφώνησε να βρω την διεύθυνση της ΑΣΠΕ και αν μπορώ να τον συνοδεύσω να πάμε μαζί εκεί. Τον διαβεβαίωσα ότι αύριο Παρασκευή,  στις  9.30΄   θα συναντηθούμε  στην ΟΜΟΝΟΙΑ  και θα πάμε μαζί στην ΑΣΠΕ.                       

     Μπαίνουμε στο ασανσέρ ν ανέβουμε. Πατήσαμε-ξαναπατήσαμε κουμπιά αλλά το ασανσέρ δε λειτουργούσε.  Ανεβήκαμε με τα πόδια και οδηγηθήκαμε σε μια τεράστια αίθουσα με 30 τουλάχιστον γραφεία υπαλλήλων. Στο βάθος διακρίναμε ένα μόνο υπάλληλο, που εργαζόταν στον υπολογιστή του.  Οι υπόλοιποι προφανώς, είχαν συνταξιοδοτηθεί  χωρίς αντικατάσταση !   Υπήρχε και μια καθαρίστρια που ξεσκόνιζε τις άδειες καρέκλες και τα άδεια γραφεία !

Ο Σωτήρης,  που ήταν έτοιμος να μαλώσει όποιον υπεύθυνο εύρισκε, ηρέμησε λέγοντας, «αφήκαν ένα υπάλληλο να εξυπηρετεί  ΟΛΗ την ΕΛΛΑΔΑ; Τι να κάνει κι αυτός ο φουκαράς»;   Ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη.

Ο υπάλληλος  προθυμοποιήθηκε να μας εξυπηρετήσει, ακούοντας τον Σωτήρη με υπομονή.  Μετά από λίγο απάντησε  «ευτυχώς,  που ήρθες,  η αίτηση  έγινε, αλλά το πιστοποιητικό θα εκδιδόταν στις αρχές του άλλου μήνα. Τότε θα έπαιρνε σειρά η αίτησή σου.  Τώρα λόγω λήξεως προθεσμίας θα το προωθήσω. Μέχρι  Δευτέρα μεσημέρι το πιστοποιητικό  θα σταλεί  στο mail του δικηγόρου.   Τον ευχαριστήσαμε,  προχωρώντας στο διπλανό διάδρομο.  

     Ο Σωτήρης  έψαχνε  να  βρει κάποιον υπεύθυνο να του τα «ψάλλει»  για την κατάντια της ΑΣΠΕ,  μπαίνει σε μια  αίθουσα συμβουλίων.  Πάνω από 50 άδειες καρέκλες. Στο βάθος μια πόρτα ανοιχτή.   Ήταν  ο Γραμματέας και μια υπάλληλος.

-          Έρχομαι  από την Πρέβεζα να διαμαρτυρηθώ για την κατάντια της Υπηρεσία σας, λέει ο Σωτήρης.

-          Καθίστε, απαντά ο Γραμματέας.

Ο  Σωτήρης μίλησε για όλη της ταλαιπωρία, που υπέστη,  για ένα Απλό πιστοποιητικό.     

-          Δεν φταίμε εμείς,  που δεν παραλαμβάνουμε χειρόγραφες αιτήσεις, το σύστημα δεν το αλλάξαμε εμείς, απάντησε ο Γραμματέας.

-          Έπρεπε να τυπώσετε και να μας στείλετε ένα  φυλλάδιο, με οδηγίες βήμα-βήμα  πως θα ζητάμε ηλεκτρονικά τα πιστοποιητικά  που χρειαζόμαστε, συνέχισε ο Σωτήρης.

-          Η ΑΣΠΕ σήμερα, όπως βλέπετε,  δεν έχει προσωπικό να ενημερώσει 200.000 οικογένειες πολυτέκνων. Ενημερώνουμε μόνο τους κατά τόπους συλλόγους.

-          Έπρεπε να οργανώσετε μια διαμαρτυρία, μια διαδήλωση στη Βουλή.

-          Οργανώσαμε πριν μερικά χρόνια,  αλλά αντί για 200.000 μαζευτήκαμε λιγότεροι από 50!   Τα μαζέψαμε άρον-άρον και φύγαμε ντροπιασμένοι. 

-          Το 1992 μας δώσανε ένα βιβλίο, που έγραφε αναλυτικά όλα τα δικαιώματά μας, καθώς και τον τρόπο διεκδίκησης τους.  Μέχρι σήμερα άλλαξαν όλα και πιο καινούργιο βιβλίο δεν  ξαναστείλατε.

-          Έχεις δίκιο,  θα σας δώσω  τώρα.

Σηκώθηκε και του έδωσε δυο  βιβλία πολυτελούς βιβλιοδεσίας,  πάνω των 100 σελίδων το καθένα.

Πάμε  Σωτήρη,  λέω,  εκεί που μας  χρωστάνε, θα μας πάρουν και το βόδι ! 

 Σχόλιο: Να,  που πάνε οι συνδρομές που πληρώνουν οι πολύτεκνοι. Σε ενοίκια του  τεραστίου  κτιρίου,  χωρίς υπαλλήλους ΑΣΠΕ, σε ενοίκια γραφείων στην επαρχία ,  σε πολυτελείς διαφημίσεις και βιβλία ενημέρωσης, που δεν φτάνουν  ποτέ στους πολύτεκνους.   

 

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ  2025  Κώστας Α. Παππάς.  

Συνδημότης, στο παζάρι Άρτας, πούλησε το μουλάρι του και το ξαναγόρασε ακριβότερο

 

Το περιστατικό συνέβη πριν το 1965, είναι πραγματικό γεγονός,  το επιβεβαίωσε και ο γιός του παθόντα. 

   Κάποιος συνδημότης μας (μάλιστα πολύ αξιόλογο πρόσωπο της εποχής εκείνης) ήθελε να αντικαταστήσει το γέρικο μουλάρι του με ένα νεότερο. Κατεβαίνοντας  με τα πόδια στο παζάρι της Άρτας,  η πρώτη του δουλειά ήταν να πουλήσει το γέρικο ζώο. Πρώτοι τον πλησίασαν οι τσιγγάνοι, του έκαναν παζάρια και  το αγόρασαν σε πολύ χαμηλή τιμή, αφού ο συνδημότης μας ήθελε να το ξεφορτωθεί !  

- Μέχρι αύριο να μου βρείτε ένα νεότερο,  είπε στον αγοραστή, τώρα που αποδεσμεύτηκα,  μια - δυο μέρες θα μείνω στην εμποροπανήγυρη για διάφορα ψώνια. 

- Μην ανησυχείς, σε μια δυο - μέρες θα σου βρούμε ένα ίδιο, αλλά 5-6 χρόνια νεότερο, απάντησε εκείνος.      

Αμέσως το συνεργείο μεταποίησης, "ανέλαβε καθήκοντα". Με ενέσεις ορμονών "Φούσκωσαν"  το μουλάρι και το έκαναν εμφανισιακά 4-5 χρόνια νεότερο. Ύστερα το παρέλαβαν κάποιοι άλλοι, φίλοι της ίδιας μαφίας. Όταν ο συνδημότης επέστρεψε, ο αγοραστής τον παρέπεμψε στους φίλους του. Ξαναγόρασε του μουλάρι του,  πληρώνοντας και επιπλέον  500 δραχμές.  (Σε ευρώ πάνω από 500).

    Φτάνοντας στη διασταύρωση στο Διάσελο, το μουλάρι, ήξερε το δρόμο και έστριψε αριστερά. Α! ωραία, Ραδοβυζινός ή Τζουμερκιώτης θ ταν ο προηγούμενος ιδιοκτήτης,  καλλίτερα είναι μαθημένο και σε δύσβατη περιοχή σκέφτηκε. Στη επόμενη διασταύρωση έστριψε δεξιά. Α!! Ραδοβυζινός ήταν ξανασκέφτηκε. Στην  διασταύρωση της Καλεντίνης  έστριψε αριστερά. Διχωμοιριώτης - Ρετσιανίτης ή Τετρακωμίτης είναι σίγουρα, ξανασκέφτηκε. Περνώντας την καμάρα στου  Βρατσίστα, σιγουρεύτηκε ότι ήταν Τετρακομίτης ο ιδιοκτήτης.  Από εκεί και πέρα το ζώο  "όρμωσε"  για το σπίτι του. Φτάνοντας στο σπίτι,  πήγε κατ ευθεία  στην ταΐστρα του !!!   

Τότε ο Θ.  δε σκέφτηκε ΤΙΠΟΤΑ, απλώς μούντζωσε τα μούτρα του. 

Κώστας Α. Παππάς.   ΑΣΤΕΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ.