Τα λόγια αυτά ειπώθηκαν από τον Σπετσιώτη πυρπολητή - αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Ιωάννη Ματρόζο.
Ο ήρωας λίγο πριν το τέλος της ζωής του εξαθλιωμένος, πάμφτωχος και ζητιάνος, πήγε να συναντήσει τον Υπουργό Κων/νο Κανάρη. Στην είσοδο του Υπουργείου, ο φρουρός με χρυσοποίκιλτη στολή δεν του επέτρεπε να δει τον Υπουργό και τον έστελνε στο πτωχοκομείο. Ο Ματρόζος τότε απάντησε: "Αν οι ζητιάνοι σαν εμέ, δεν έχυναν το αίμα, οι καπετάνιοι σαν εσέ δεν θα φορούσαν στέμμα".
Ο Κανάρης ακούει τη φασαρία και δέχτηκε τον παλιό συμπολεμιστή, που κάποτε στην Τένεδο του είχε σώσει τη ζωή.
Είναι
μια από τις σοφότερες ρήσεις που μέχρι χθες αγνοούσα.
Αυτά
συνέβαιναν από την αρχαιότατη εποχή μέχρι σήμερα σ όλους τους λαούς της γης.
Αυτά συνέβαιναν και συμβαίνουν σ όλους τους τομείς
της ανθρώπινης δραστηριότητας. Στον οικονομικό τομέα, στον εργασιακό τομέα,
στον κοινωνικό τομέα. Ακόμη πιο έντονα
συνέβαινε και συμβαίνει στην Πολιτική και τους Πολέμους. Εκεί, πολλές φορές, άλλοι ήταν οι ήρωες
και άλλοι σφετεριζόταν τη δόξα, τα αξιώματα, την εξουσία.
Τη
σοφή αυτή φράση ας μην την ξεχάσουμε ΠΟΤΕ !
Ας την έχουμε ως γνώμονα και οδηγό σ όλους τους τομείς της ζωής μας.
