Καλώς ήρθατε!!!

Άν μας επισκεφτείτε, ευχόμαστε Κ α λ ό ... κ ο υ ρ ά γ ι ο ! ............... γίνονται καινούργιοι νόμοι, χωρίς να μας ζητούν τη γνώμη !



Με κάθε επιφύλαξη, Κυριακή γιορτή και σχόλη νάταν η βδομάδα όλη .............
Η γενιά του πολυτεχνίου ξεκίνησε με καλές προθέσεις, αλλά στην πορεία οι περισσότεροι πρωτεργάτες με τις παρεούλες τους, έγιναν αριστεροί με δεξιές τσέπες, είπε "ανώνυμος πολίτης"
Οι αριστερές τσέπες σήμερα, είναι πιο γεμάτες απ τις δεξιές, είπε ο kapaka pappas
Είναι ορεινό χωριό, έδρα του Δήμου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ. Απέχει 29 χιλ. από την Άρτα και 25,4 χιλ. από τον κόμβο της ΙΟΝΙΑΣ οδού, που κάποια μέρα θα τελειώσει. που θα πάει;

ύτοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν - Αντιγόνη - (Μα να μισώ δεν έγινα, γεννήθηκα για να αγαπώ)


Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Αποκλειστικό: Τον Ιούλη δίνεται η παράκαμψη Αμφιλοχίας!

Ο κύβος ερρίφθη και ένα μεγάλο κομμάτι της Ιόνιας Οδού ετοιμάζεται να δοθεί στην κυκλοφορία διευκολύνοντας κατά πολύ το έργο των οδηγών.

Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες της ΑΙΧΜΗΣ ήδη πάρθηκε η απόφαση και είναι όλα έτοιμα ώστε να δοθεί μέχρι το τέλος Ιουλίου το τμήμα Κουβαράς – Αμφιλοχία. Είναι ένα μεγάλο κομμάτι που θα παρακάμπτει την Αμφιλοχία, θα απαλλάσσει τους οδηγούς απ’ αυτό το άγχος και θα μειώνει κατά πολύ τον χρόνο διέλευσης.



Όμως το 2016 θα έχει και άλλα καλά νέα. Άλλο ένα μεγάλο τμήμα, από την Γαυρολίμνη (Κλόκοβα) μέχρι το Κεφαλόβρυσο θα δοθεί πριν τα Χριστούγεννα και θα κουμπώσει με το υπόλοιπο δίνοντας στους οδηγούς πάνω από την μισή Ιόνια Οδό στην κυκλοφορία. Σε αυτό θα συντελέσει και η παράδοση ενός ακόμη κομματιού από την Άρτα μέχρι το Τέροβο, στα όρια της Ηπείρου, που είναι και αυτό προχωρημένο. Οι εργασίες σε όλο το φάσμα προχωρούν με πολύ γρήγορους ρυθμούς και είναι ανάγκη το συντομότερο να παραδοθεί όλο το έργο. Το υπουργείο έχει δεσμευτεί ότι θα γίνει τον Μάρτη του 2017, έστω και με κάποιες ελλείψεις. Σε αυτό συντελεί και η ταχεία πρόοδος της Κλόκοβας, της οποίας η διάνοιξη ολοκληρώνεται.



Τέλος του μήνα διανοίγεται πλήρως η σήραγγα Κλόκοβας

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

Θα σωθεί το στυλό σου να κάνεις το έξι εννιά

Ο  κουνιάδος του Μήτσιου ήταν δάσκαλος.
Πλησιάζει το δάσκαλο ο Γιαννάκης και τον ρωτά,
Δάσκαλε θα με προβιβάσεις;
Κανονικά δεν πρέπει, απαντά ο δάσκαλος.
Πρέπει, συνεχίζει ο Γιαννάκης, επειδή ο πατέρας μου έταξε ποδήλατο αν προβιβαστώ!
Αν είναι έτσι,  να σου βάλω ένα έξι, λέει ο δάσκαλος ….
Γιατί θα σωθεί το στυλό σου δάσκαλε, αν κάνεις το έξι εννιά,  απαντά ο Γιαννάκης.  

  Αφήγηση:  Μήτσιος Νταλάκος
Κώστας Α. Παππάς ΙΟΥΝΙΟΣ 2016

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Γιάννης ο όμορφος-Καμάκι σε ταβέρνα

  Ο Γιάννης είναι πάντα ευρηματικός, έτσι η ωραία κυρία, θέλοντας να το "παίξει"  ..............., την πάτησε. 

Δείτε το βίντεο με κλικ στην κάτω εικόνα








Σάββατο, 4 Ιουνίου 2016

Η εξαφάνιση του καθηγητή Λιαντίνη το 1998. «Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος στιβαρός και περήφανος»

"Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω"

Την 1η Ιουνίου 1998 το πρωί ο καθηγητής φιλολογίας, Δημήτρης Λιαντίνης φεύγει από το σπίτι του στη Ν. Κηφισιά.

Στο γραφείο του έχει αφήσει ένα γράμμα για την κόρη του Διοτίμα στο οποίο γράφει:

«Διοτίμα μου, Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης. Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι.

Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού. Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται.

Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι” αυτό το έγκλημα με σκοτώνει….

Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή να στεφανωθούν οι μορφές** Σολωμού στη Ζάκυνθο κ” Λυκούργου στη Σπάρτη.» 


Το 1998 ήταν η 14η φορά που o Λιαντίνης ανέβαινε στον Ταύγετο.

Ο Λιαντίνης ταξίδεψε στην Σπάρτη, άφησε το αυτοκίνητό του κοντά στη βιβλιοθήκη της πόλης και πήρε ένα ταξί με προορισμό τον Ταύγετο. Στον ταξιτζή είπε ότι θα συναντούσε κάποιους Γερμανούς στο ορειβατικό καταφύγιο του βουνού. Από εκείνη την ημέρα τα ίχνη του εξαφανίστηκαν.

Μόλις η γυναίκα του βρήκε το γράμμα, ενημέρωσε τις αρχές αναφέροντας πως φοβόταν για τη ζωή του, καθώς σκεφτόταν από καιρό τον θάνατό του. Οι αστυνομικοί έστρεψαν τις έρευνές τους στην περιοχή της Σπάρτης.

Το 1978-1979 παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και έγραψε συνολικά εννέα βιβλία. Περισσότερα στοιχεία για τη ζωή και τον θάνατο του καθηγητή μπορείτε να βρείτε στη βιογραφία του με τίτλο «»Έζησα έρημος και ισχυρός» που κυκλοφόρησε σήμερα Ορειβάτες από τη Λακωνία και αστυνομικοί ανέβηκαν στον Ταύγετο, αλλά δεν κατάφεραν να τον εντοπίσουν. Δύο μέρες μετά την εξαφάνισή του δύο μαθητές του στεφάνωσαν τα αγάλματα του Λυκούργου και του Σολωμού στη Σπάρτη και στην Ζάκυνθο αντίστοιχα, όπως ζητούσε στο γράμμα του.

Η εξαφάνιση του απασχόλησε τα μέσα της εποχής και πολλοί προβληματίστηκαν με την περίπτωσή του. Οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως ένας άνθρωπος παράτησε τη ζωή του και προετοίμασε με λεπτομέρεια, όπως αποδείχτηκε, τον θάνατό του.

Ο Λιαντίνης ήταν ένας καθηγητής πολύ αγαπητός στους φοιτητές του Πανεπιστημίου. Όταν έκανε μάθημα το αμφιθέατρο ήταν πάντα γεμάτο και όλοι τον άκουγαν με προσοχή. Μιλούσε για την παρακμή της σημερινής κοινωνίας, το αρχαιοελληνικό ιδεώδες, για τη θεώρηση του θανάτου και την ποίηση.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Νικολακάκος και το άλλαξε σε Λιαντίνης από τη γενέτειρά του, το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας. Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1942 και πήγε σχολείο στην Σπάρτη. Σπούδασε Φιλολογία και Φιλοσοφία στην Αθήνα και εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στους Μολάους Λακωνίας. Αρχές της δεκαετίας του ’70 σπούδασε γερμανική γλώσσα στο Μόναχο και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκείνη την εποχή παντρεύτηκε με την καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής, Νικολίτσα  Γεωργοπούλου και απέκτησαν μια κόρη, τη Διοτίμα.

Παράλληλα, έγραφε βιβλία και ήταν λάτρης της ποίησης. Μελετούσε τα έργα του Σεφέρη, του Σολωμού, του Ελύτη και των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Έως την ημέρα που εξαφανίστηκε, ο Λιαντίνης ήταν καθηγητής στο Παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου.

Τον Ιούλιο του 2005, εφτά χρόνια μετά την εξαφάνισή, η σορός του Λιαντίνη βρέθηκε κοντά στην κορυφή Προφήτη Ηλία στον Ταύγετο. Ο καθηγητής είχε κρυφτεί σε μια κοιλότητα του εδάφους που ήταν φραγμένη από πέτρες και ήταν αδύνατο να εντοπιστεί από τις αρχές. Το σημείο που θα άφηνε την τελευταία του πνοή το είχε βρει σε μια ανάβαση του στο βουνό το 1994.

Ο άνθρωπος που ανακάλυψε το μέρος που βρισκόταν η σορός του καθηγητή ήταν ο συγγενής του Παναγιώτης Νικολακάκος, ο οποίος οδήγησε στη σπηλιά την κόρη του με τον σύζυγό της. Ήταν ο μοναδικός που γνώριζε που βρισκόταν ο Λιαντίνης, αλλά είχε υποσχεθεί στον καθηγητή ότι δεν θα το αποκάλυπτε έως ότου να περάσουν επτά χρόνια, όπως και έγινε.

«Θα πεθάνω, Θάνατε, όχι όταν θελήσεις εσύ, αλλά όταν εγώ θα θελήσω».

Όταν εξαφανίστηκε ήταν 56 ετών Ο ιατροδικαστής που εξέτασε τον σκελετό δεν κατάφερε να εντοπίσει τα αίτια ούτε την ακριβή ημερομηνία θανάτου, αλλά κατέληξε με απόλυτη βεβαιότητα ότι ήταν ο καθηγητής. Όπως ανέφερε ο ίδιος στο γράμμα προς την κόρη του, όλη του τη ζωή ετοίμαζε το θάνατο του και ήταν αποφασισμένος να πεθάνει όπως εκείνος επιθυμούσε, «όρθιος, στιβαρός και περήφανος».


Οι συγγενείς του σεβάστηκαν την επιθυμία του. Ο Λιαντίνης άφησε πίσω του σπουδαίο έργο από βιβλία και χειρόγραφα. Για τους μαθητές και τους συναδέλφους του ήταν ένας από τους καλύτερους καθηγητές που πέρασαν από τα έδρανα του Πανεπιστημίου.

ΠΗΓΗ

mixanitouxronou.gr

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2016

Ευχαριστήρια επιστολή Πούτιν προς ΟΛΟΥΣ τους ΄Ελληνες

Ευημερία και ευμάρεια στους Έλληνες εύχεται ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν, με ευχαριστήρια επιστολή που απέστειλε στην «Κ».

Ο κ. Πούτιν δηλώνει «συγκινημένος», υπογραμμίζει την εταιρική σχέση μεταξύ των δύο χωρών και εκφράζει την πεποίθηση ότι αυτή θα ενισχυθεί περαιτέρω. Ολόκληρη η επιστολή του Ρώσου προέδρου έχει ως εξής:

«Ευχαριστώ εγκάρδια τους Έλληνες φίλους για τη φιλοξενία κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου στην Ελληνική Δημοκρατία, που έλαβε χώρα στις 27 και στις 28 Μαΐου του τρέχοντος έτους. Είμαι ειλικρινά συγκινημένος με τη θερμότητα και την εγκαρδιότητα που η ρωσική αντιπροσωπεία αντιμετωπίστηκε στη χώρα σας.


Εκτιμώ ιδιαίτερα τα αποτελέσματα αυτής της επίσκεψης.
Διεξήχθη σε κλίμα εμπιστοσύνης και το πρόγραμμά της ήταν εξαιρετικά πλούσιο. Οι συνομιλίες μας απέδειξαν ότι οι θέσεις της Ρωσίας και της Ελλάδας στα περισσότερα υπό συζήτηση θέματα είναι αρμονικές. Το πιο σημαντικό είναι ότι μιλάμε όχι μόνο ως εταίροι αλλά και ως παλιοί φίλοι. Σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό, αυτό οφείλεται στις αιώνιες παραδόσεις της πνευματικής και πολιτιστικής συγγένειας των λαών μας.

Η σημερινή συνεργασία της Ρωσίας και της Ελλάδας βασίζεται στον πραγματισμό και στην εμπιστοσύνη. Επαινούμε το υφιστάμενο επίπεδο εταιρικής σχέσης και συμμεριζόμαστε την πεποίθηση ότι το δυναμικό της ανάπτυξης των επιχειρηματικών και των ανθρωπιστικών μας σχέσεων δεν έχει καθόλου εξαντληθεί.

Είμαι βέβαιος ότι τα αποτελέσματα της πρόσφατης επίσκεψης θα δώσουν νέα ώθηση στην εμβάθυνση της αλληλοκατανόησης και της εμπιστοσύνης ανάμεσα στις χώρες μας και στους λαούς μας.


Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους τους Έλληνες ευημερία και ευμάρεια»...